Cypher303's Last.fm Journal

100 most important CDs of decade

Sun, 3 Jan 2010 16:48:43 +0000

1. Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
2. Burial - Untrue
3. Fleet Foxes - Fleet Foxes
4. Sufjan Stevens - Illinois
5. Gang Gang Dance - Saint Dymphna
6. Massive Attack - 100th Window
7. Prefuse 73 - One Word Extinguisher
8. Yeah Yeah Yeahs - Fever to Tell
9. Animal Collective - Strawberry Jam
10. Daft Punk - Discovery
11. Radiohead - Amnesiac
12. M.I.A. - Arular
13. LCD Soundsystem - Sound of Silver
14. Bon Iver - For Emma, Forever Ago
15. Amy Winehouse - Back to Black
16. Justice - †
17. M.I.A. - Kala
18. Amy Winehouse - Frank
19. Portishead - Third
20. Flying Lotus - Los Angeles
21. Crystal Castles - Crystal Castles
22. TV on the Radio - Dear Science
23. Sufjan Stevens - Michigan
24. Animal Collective - Feels
25. The Flaming Lips - Embryonic
26. RJD2 - Deadringer
27. MGMT- Oracular Spectacular
28. Burial - Burial
29. Radiohead - In Rainbows
30. The Shins - Chutes Too Narrow
31. Coldplay - A Rush of Blood to the Head
32. Grizzly Bear - Veckatimest
33. Röyksopp - Melody A.M.
34. Sonic Youth - The Eternal
35. Arcade Fire - Funeral
36. Cut Copy - In Ghost Colours
37. The Knife - Silent Shout
38. TV on the Radio - Return to Cookie Mountain
39. The Horrors - Primary Colours
40. The White Stripes - Elephant
41. Kanye West - Graduation
42. Amadou & Mariam - Welcome to Mali
43. Boards of Canada - Geogaddi
44. Wild Beasts - Two Dancers
45. The Strokes - Is This It
46. Sigur Rós - Takk...
47. Deerhunter - Microcastle / Weird Era Continued
48. Neon Indian - Psychic Chasms
49. Ellen Allien- Berlinette
50. Atlas Sound - Logos
51. Junior Boys - Last Exit
52. Róisín Murphy - Overpowered
53. M83 - Before the Dawn Heals Us
54. Thievery Corporation - The Cosmic Game
55. Basement Jaxx - Kish Kash
56. Florence and The Machine - Lungs
57. Bat for Lashes - Two Suns
58. The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart
59. Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!
60. Menomena - I Am the Fun Blame Monster
61. Fuck Buttons - Tarot Sport
62. LCD Soundsystem - LCD Soundsystem
63. M83 - Saturdays = Youth
64. Junior Boys - Begone Dull Care
65. The Streets - Original Pirate Material
66. Lotus Plaza - The Floodlight Collective
67. Goldfrapp - Black Cherry
68. Simian Mobile Disco - Attack Decay Sustain Release
69. The Flaming Lips - Yoshimi Battles the Pink Robots
70. Sonic Youth - Sonic Nurse
71. Beck - Modern Guilt
72. Moderat - Moderat
73. Telefon Tel Aviv - Map of What Is Effortless
74. Fennesz - Endless Summer
75. Clark- Totems Flare
76. Juno Reactor - Labyrinth
77. Kanye West - 808s & Heartbreak
78. DJ Krush - 寂 Jaku
79. The xx - XX
80. Autechre - Confield
81. Cansei de Ser Sexy - CSS
82. Modest Mouse - We Were Dead Before the Ship Even Sank
83. M83 - Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts
84. Björk- Medúlla
85. Panda Bear - Person Pitch
86. Erlend Øye - Unrest
87. Erykah Badu - New Amerykah Part One (4th World War)
88. The Go! Team - Thunder, Lightning, Strike
89. The Big Pink - A Brief History of Love
90. Mew - No More Stories / Are Told Today / I'm Sorry / They Washed Away // No More Stories / The World Is Grey / I'm Tired / Let's Wash Away
91. Modest Mouse - Good News for People Who Love Bad News
92. Ratatat- Classics
93. Goldfrapp - Supernature
94. Interpol - Turn On the Bright Lights
95. Bloc Party - Silent Alarm
96. The Chemical Brothers - Come With Us
97. Editors - The Back Room
98. Vivian Girls - Everything Goes Wrong
99. Kate Nash - Made of Bricks
100. Kings of Convenience - Riot on an Empty Street

Muzyczne podsumowanie roku 2009!

Tue, 8 Dec 2009 22:34:01 +0000

Wstęp: Od ładnych paru lat żywo interesuję się muzyką alternatywną i to co powiem nie jest w żadnym stopniu powiedziane na wyrost - to najciekawszy rok od kiedy sięgam pamięcią. Natłok premier momentami wręcz przytłaczał, a spora część z nich zaskoczyła tak doskonałą jakością. Zapraszam do wędrówki po świecie nieprzyzwoicie dobrych brzmień. : )

Polska płyta roku:
* O.S.T.R. - O.C.B.
* Gabriela Kulka - Hat, Rabbit
* Mika Urbaniak - Closer
* Sofa - Doremifasofa
* The Car Is on Fire - Ombarrops!
* Hey - Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!

Wynik: Gabriela Kulka - Hat, Rabbit

Uzasadnienie: Przestańmy się oszukiwać - z naszą muzyką alternatywną naprawdę jest kiepsko i szczytem możliwości większości naszych kapel jest kopiowanie zachodnich wzorców. Nawet O.S.T.R. zaliczył wyraźny spadek formy i najwyraźniej pomysł wydawania płyt co rok jest naciągany. Zdecydowanie z grupy nominowanych wybija się Gaba Kulka - wyrazista osobowość, która posiada dość unikatowy styl (piszę "dość" ponieważ bez pewnych porównań do Tori Amos Gaba nie ucieknie) i dobrze rokuje na przyszłość. Zwycięstwo bez cienia wątpliwości z mojej strony.

Image roku:
* Bat for Lashes
* Vivian Girls
* Calvin Harris
* The Pains of Being Pure at Heart
* The Gossip
* Yeah Yeah Yeahs

Wynik: Yeah Yeah Yeahs

Uzasadnienie: Moje podsumowanie roczne nie jest konstytucją, śmiało pakuję więc mniej istotne kategorie na początek. ; ) Zresztą, od tego nie uciekniemy, PR staje się coraz bardziej istotnym aspektem. Nie ma co się za wiele rozwodzić, Yeah Yeah Yeahs a w szczególności Karen są w rzeczy samej na topie, rock'n'rollowy wizerunek zdecydowanie sprzyja i owocuje tak sympatycznymi (hm, finansowo nawet bardzo sympatycznymi) sprawami jak lukratywny kontrakt z Converse.

Występy na żywo roku:
* Basement Jaxx
* Animal Collective
* Yeah Yeah Yeahs
* Sonic Youth
* Calvin Harris
* Them Crooked Vultures

Wynik: Sonic Youth

Uzasadnienie: Bo "to" się ma, albo nie. A Sonic Youth to od lat absolutni geniusze, którzy spłodzili kolejne cudowne dziecko, "The Eternal" i na żywo brzmią tak perfekcyjnie jakby nie popełniali żadnych błędów i perfekcyjnie podążali zamierzoną ścieżką. Niewielu zostało nam prawdziwych, mistrzowskich od tylu lat kapel w każdym calu - Sonic Youth są czołową z nich, także w sferze koncertowej.

Jakość tekstów:
* The xx - XX
* Sonic Youth - The Eternal
* Mew - No More Stories / Are Told Today / I'm Sorry / They Washed Away // No More Stories / The World Is Grey / I'm Tired / Let's Wash Away
* Wild Beasts - Two Dancers
* Kings of Convenience - Declaration of Dependence
* Grizzly Bear - Veckatimest

Wynik: Sonic Youth - The Eternal

Uzasadnienie: Odrobinę zaskoczeni? Według mnie - jeżeli tak, to bezzasadnie. Czasami teksty krótsze, rzadziej obecne mają większą siłę rażenia od rozległych, lirycznych partii - tak jest właśnie w przypadku nowego albumu Sonic Youth. "Sacred Trickster", czy w szczególności "Anti-Orgasm" zaskakują błyskotliwością, trafnymi spostrzeżeniami, porównaniami, "pazurem". Mistrzowie w formie.

Nagroda publiczności (najwyższe średnie ocen na RYM):
* Grizzly Bear - Veckatimest
* The Flaming Lips - Embryonic
* Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
* Clark - Totems Flare
* Atlas Sound - Logos
* Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx... Pt II

Wynik: Animal Collective - Merriweather Post Pavilion

Uzasadnienie: Początek roku zapowiadał, że Animal Collective będzie absolutnie bezkonkurencyjne, ale kolejne miesiące zdecydowanie wyrównały rywalizację. Ostatecznie dwie płyty zdobyły identyczną średnią głosów (3,77 / 5), ale Animal Collective wygrali za sprawą zdecydowanie większej liczby ocen użytkowników RateYourMusic.

Debiut / debiutancki projekt roku:
* Moderat
* Lotus Plaza
* The Pains of Being Pure at Heart
* The xx
* Neon Indian
* Florence and The Machine

Wynik: Florence and The Machine

Uzasadnienie: Od razu uprzedzam pieniaczy - kategoria dotyczy debiutów, ale i debiutanckich projektów, stąd obecność Moderata i Lotus Plaza. Wygrywa zaś Florence and the Machine, absolutny tegoroczny powiew świezości. Wydawało się, że formuła "post Lily Allen", jak to ładnie nakreśliło NME, jest skończone. Tymczasem pojawiła się Florence, która wyprzedziła Lily o kilka długości. Debiutancka płyta zadziwia frywolnością, imponującą równością (nie ma słabego kawałka!), zresztą... cholera, czy tego uroczego rudzielca da się nie lubić?

Teledysk roku:
* Yeah Yeah Yeahs - "Zero"
* Bat for Lashes - "Daniel"
* Mew - "Repeaterbeater"
* Moderat - "Rusty Nails"
* The Flaming Lips - "Watching the Planets"
* Animal Collective - "Summertime Clothes"

Wynik: The Flaming Lips - "Watching the Planets"

Uzasadnienie: Genialne, odważne (nie każdy ma na tyle odwagi by pokazać się w klipie nagim jak go Pan stworzył, prawda?), ale przede wszystkim - tak cholernie niebanalne i jednocześnie pasujące do samego kawałka. Nie chcę za wiele opowiadać, zobaczcie klip sami jeżeli jeszcze tego nie zrobiliście, a akceptujecie szalone i ekscentryczne pomysły Wayne'a i spółki.

Płyta hip-hop/soul/funk:
* Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx... Pt II
* P.O.S. - Never Better
* Dizzee Rascal - "Tongue n' Cheek"
* Mos Def - The Ecstatic
* Q-Tip - Kamaal the Abstract
* Speech Debelle - Speech Therapy

Wynik: P.O.S - "Never Better"

Uzasadnienie: Nie jest to płyta genialna, a "zaledwie" bardzo dobra, ale w tym roku to wystarczyło. Bardzo dopracowane podkłady, solidne teksty, sporo odniesień do korzeni gatunku i przebłysk geniuszu w "Optimist" - wszystko to stworzyło naprawdę ciekawą mieszankę.

Utwór hip hopowy/soul/funk roku:
* P.O.S. - "Optimist (We Are Not for Them)"
* O.S.T.R. - "Po drodze do nieba"
* Dizzee Rascal - "Bonkers"
* Speech Debelle - "Daddy's Little Girl"
* Q-Tip - "Do YoU Dig U?"
* Mos Def - "The Embassy"

Wynik: P.O.S - "Optimist (We Are Not for Them)"

Uzasadnienie: Hm, przed chwilą sam się wygadałem. ; ) I znowu P.O.S wygrywa, ale rzutem na taśmę, bo za plecami wakacyjny "killer" w postaci "Bonkers" i Q - Tip z flagowym kawałkiem z nowej płyty, ale to właśnie P.O.S jako jedyny otarł się o geniusz - utwór fenomenalny, klimatyczny i naprawdę imponujący tekstowo.

Płyta elektroniczna/trip-hopowa roku:
* Moderat - Moderat
* GusGus - 24/7
* Junior Boys - Begone Dull Care
* Miss Kittin and The Hacker - Two
* Clark - Totems Flare
* Neon Indian - Psychic Chasms

Wynik: Junior Boys - Begone Dull Care

Uzasadnienie: Miałem pokusę nagrodzić Neon Indian za innowacyjność, ale byłoby to jednak nie do końca fair - stricte jakością wygrywają właśnie Kanadyjczycy rezydujący w Berlinie. Trzeci album, znowu świetny i znowu mamy do czynienia z elegancką, nienachalną, wysmakowaną elektroniką na najwyższym poziomie. Za "Parallel Lines" czy "Hazel" należą się oklaski na stojąco, podobnie za regularną konceptualność.

Utwór elektroniczny roku:
* Junior Boys - "Hazel"
* Clark - "Growls Garden"
* Simian Mobile Disco - "Audacity of Huge"
* Passion Pit - "The Reeling"
* Basement Jaxx - "Raindrops"
* Bibio - "Fire Ant"

Wynik: Clark - Growls Garden

Uzasadnienie: Słuchanie "Growls Garden" na dobrych słuchawkach to prawdziwy muzyczny orgazm. Ten facet jest szalony ze swoim perfekcjonizmem i dopracowywaniem najdrobniejszych detali, ale to właśnie za sprawą tej, hm, kompleksowości utwór zapiera dech w piersiach. Rytm, który ociera się o geniusz, do tego umiejętne wykorzystanie basu, w refrenie wręcz w magiczny sposób. Nominacja do utworu roku, ale o tym w dalszej części... ; >

Płyta Rock:
* Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!
* The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart
* Sonic Youth - The Eternal
* Phoenix - Wolfgang Amadeus Phoenix
* The Flaming Lips - Embryonic
* The Horrors - Primary Colours

Wynik: The Flaming Lips - Embryonic

Uzasadnienie: Spójrzcie na górę i dziękujcie Bogu, że przyszło Wam żyć w tym roku. Zestaw jest po prostu niesamowity, każda z płyt zasługuje w sumie na parę linijek opisu i szczególne zaszczyty. Wygrywa jednak stary wyjadacz Coyne z kumplami, bo wzniósł się na wyżyny swojego talentu, pfe, złe słowo - geniuszu. Płyta o której można opowiadać godzinami - konceptualna, dopracowana co do detali, pozytywnie "inna", w rzeczy samej - jak wszystko co genialne - trudna do zdefiniowania i przenosząca do innej rzeczywistości z każdym przesłuchaniem.

Utwór rockowy roku:
* Ramona Falls - "I Say Fever"
* Yo La Tengo - "Here To Fall"
* Yeah Yeah Yeahs - "Zero"
* Sonic Youth - "Sacred Trickster"
* Phoenix - "1901"
* Cymbals Eat Guitars - "Cold Spring"

Wynik: Yeah Yeah Yeahs - Zero

Uzasadnienie: "1901", "Zero", "Sacred Trickster", "1901", "Zero"... do diabła, co wybrać? Chyba jednak "Zero", tegoroczny hymn muzyki alternatywnej opatrzony świetnym teledyskiem (moment gdy Karen robi rozpieprz na dachu samochodu jest nie do podrobienia). "It's Blitz!" jako album w wielu momentach rozczarowuje, ale "Zero" i "Heads Will Roll" to przebłyski ideału z "Fever to Tell".

Płyta Pop:
* Calvin Harris - Ready for the Weekend
* Kings of Convenience - Declaration of Dependence
* The Asteroids Galaxy Tour - Fruit
* Florence and The Machine - Lungs
* jj - jj n° 2
* Mew - No More Stories / Are Told Today / I'm Sorry / They Washed Away // No More Stories / The World Is Grey / I'm Tired / Let's Wash Away

Wynik: Florence and The Machine - Lungs

Uzasadnienie: No Florence, Florence, jasne że Florence. Uzasadnienie już napisałem. Mniejsze, ale też znaczące wyróżnienia dla jj (ok, szwedzki belearic to już utarty schemat, ale tutaj tak chwytliwy) i dla Mew za nagranie jednej z lepszych płyt we własnym dorobku.

Utwór popowy roku:
* Mew - "Repeaterbeater"
* The Bird and the Bee - "Diamond Dave"
* Calvin Harris - "Flashback"
* jj - "Ecstasy"
* Lily Allen - "The Fear"
* Florence and The Machine - "Rabbit Heart"

Wynik: Mew - "Repeaterbeater"

Uzasadnienie: Skandynawio, do boju. ; ) Kawałek i klip o totalnym uzależnieniu od bitu, które zresztą w obliczu tego utworu można bez problemu zrozumieć. Jak to mawiają Brytyjczycy - "catchy", a ja dodam, że zajebiście "catchy".

Płyta jazz/world music:
* Diana Krall - Quiet Nights
* Bebel Gilberto - All in One
* Ojos de Brujo - Aocana
* Button Hackers - First Time

Wynik: Diana Krall - Quiet Nights

Uzasadnienie: Kanadyjka, która interpretuje klasykę bossa novy? Brzmiało to dość dziwnie, ale Diana Krall wywiązała się z zadania świetnie. Na tyle świetnie, że pokonała brazylijską (miejsce narodzin bossa nova) divę Bebel Gilberto i Ojos de Brujo, którzy ugruntowali swoją mocną pozycję w sferze world music.

Inne gatunki/experimental:
* Atlas Sound - Logos
* Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
* Grizzly Bear - Veckatimest
* Lotus Plaza - The Floodlight Collective
* Bat for Lashes - Two Suns
* Wild Beasts - Two Dancers

Wynik: Animal Collecive - Merriweather Post Pavilion

Uzasadnienie: Pozytywny trend świadczący o sile tego roku - wiele płyt niejednoznacznych, balansujących na granicy wielu gatunków. Zresztą, spójrzcie na nominowanych, same doskonałe płyty. Wygrywa Animal Collective za kolejne dzieło kompletne, które było na ustach całego środowiska - co prawda album zaskakująco popowy, ale dopełniający dyskografię formacji o kolejny element tej magicznej układanki, swoistą przeciwwagę do wyraźniej eksperymentalnego "Feels". Psychodelia zmieszana z popem, elektroniką, elementami rockowymi... jak to, do cholery, określić? Nie da się. I za te ciągłe granie nam na nosie trzeba ich kochać.

Utwór - inne gatunki/experimental:
* Atlas Sound - "Walkabout"
* Regina Spektor - "Dance Anthem of the 80's"
* Grizzly Bear - "Two Weeks"
* Here We Go Magic - "Tunnelvision"
* Bat for Lashes - "Daniel"
* Animal Collective - "Summertime Clothes"

Wynik: Bat for Lashes - Daniel

Uzasadnienie: Znowu ciężki wybór, ale jednak "Daniel". Minimalne zwycięstwo zapewne za sprawą tego, że ten utwór mimo stosunkowo intymnego, spokojnego klimatu był w stanie urzec tak ogromną liczbę ludzi. Poza tym stanowi swoistą syntezę tego baśniowo - orientalno - alternatywnego (i Bóg jeden wie co tutaj dopisać) klimatu Bat For Lashes o którym było tak głośno w tym roku.

Głos kobiecy:
* Bebel Gilberto
* Karen O (Yeah Yeah Yeahs)
* Bat for Lashes
* Beth Ditto (The Gossip)
* Florence and The Machine
* Tori Amos

Wynik: Bat for Lashes

Uzasadnienie: Natasho, Natasho, inaczej być nie mogło. Doskonała barwa, idealnie dopasowana do sfery muzycznej, krystaliczne brzmienie także podczas występów na żywo co jest najbardziej miarodajne. Czapki z głów.

Głos męski:
* Thurston Moore (Sonic Youth)
* Brian King, David Prowse (Japandroids)
* Hayden Norman Thorpe (Wild Beasts)
* Michael Angelakos (Passion Pit)
* Erlend Oye (Kings of Convenience)
* Wayne Coyne (The Flaming Lips)

Wynik: Hayden Norman Thorpe (Wild Beasts)

Uzasadnienie: Rzadko kiedy słuchając tak dobrej płyty jak ta Wild Beasts poświęcamy tyle uwagi stricte wokalowi. Ale to co wyczynia Hayden Norman Thorpe jest czymś po prostu magicznym i nie do zdefiniowania, ten człowiek powinien spędzać godziny na modlitwie w podziękowaniu za taki głos i za takie możliwości "zabawy" nim. Szaleńcze przeskoki po takiej liczbie tonacji mogą przyprawić o zawrót głowy.

EP roku:
* The Drums - Summertime!
* Animal Collective - Fall Be Kind
* Washed Out - Life of Leisure
* Delorean - Ayrton Senna
* The Pains of Being Pure at Heart - Higher Than the Stars
* Memory Cassette - Call & Response

Wynik: Delorean - Aytron Senna EP

Uzasadnienie: Pewne zaskoczenie biorąc pod uwagę obecność świetnego "Fall Be Kind" Animal Collective. Celowo jednak wybrałem Delorean. Hiszpanie z Kraju Basków (huh, drobny i niezamierzony paradoks zdania) dokonali jakiegoś niebywałego postępu. Ich dotychczasowe longplaye były po prostu nużące, męczące, wymuszone. Na "Ayrton Senna" mamy wybuch luzu, szaleństwa, bezpretensjonalnego i maksymalnie rytmicznego popu zmieszanego z rockiem. Nie ma chyba drugiego tegorocznego wydawnictwa, które w takim stopniu zbawiennie wpływa na nastrój słuchacza!

Utwór roku:
* Clark - "Growls Garden"
* Phoenix - "1901"
* Bat for Lashes - "Daniel"
* Florence and The Machine - "Rabbit Heart"
* Yeah Yeah Yeahs - "Zero"
* Sonic Youth - "Sacred Trickster"

Wynik: Yeah Yeah Yeahs - Zero

Uzasadnienie: Jednak. Wybrać nie było łatwo, postanowiłem zamknąć oczy i wybrać kawałek, który automatycznie nasunie mi się jako hymn roku 2009. I takim właśnie jest "Zero" - hymn roku 2009 - roku pełnego wrażeń muzycznych, ale i pozamuzycznych podczas których mi towarzyszył, prawdziwy "killer", przebój który zapada w pamięć i regularnie przypomina o sobie.

Płyta roku:
* Bat for Lashes - Two Suns
* Sonic Youth - The Eternal
* Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
* Junior Boys - Begone Dull Care
* The Flaming Lips - Embryonic
* Grizzly Bear - Veckatimest

Wynik: Animal Collective - Merriweather Post Pavilion

Uzasadnienie: Aż spojrzałem na swój profil na RateYourMusic. 5 z tych 6 płyt dostało ode mnie 4,5 / 5, a więc uznałem je za płyty genialne. Tylko jedna dostała jednak 5 / 5 - a więc uznałem ją za album przełomowy. Mowa o "Merriweather Post Pavilion" oczywiście. Nie mam cienia wątpliwości, że w sferze muzycznej za kilka lat skojarzymy 2009 właśnie z Animal Collecive. Amerykanie wyrastają na głos naszego pokolenia, nareszcie mamy zespół, który wyraża nasze myśli w bliskiej nam stylistyce. Masterpiece bez cienia wątpliwości.

Podsumowanie:
Koniec, moi drodzy, koniec. A szkoda, w sferze muzycznej ten rok mógłby trwać w nieskończoność, dostarczył niesamowitej ilości wrażeń. Ba, momentami był zbyt mocny - zaledwie dwie kategorie w których wygrali Sonic Youth z fantastyczym "The Eternal", brak wyróżnienia The Horrors z ich "Primary Colours", które przecież jest także jedną z najlepszych płyt dekady. W takim natłoku doskonałych płyt odrobinę zaginęły w tekście tak doskonałe debiuty jak The xx, Lotus Plaza czy Japandroids. Miejmy jednak nadzieję, że za rok będziemy mieli podobne "problemy" i znowu wielokrotnie odpłyniemy w cudowny świat muzyki!

Powiązania:

Thu 1 Jul – Heineken Open'er Festival 2010
Fri 4 Jun – Selector Festival 2010

20 najlepszych koncertów sezonu letniego w Polsce!

Sun, 6 Sep 2009 10:39:06 +0000

Kapcie na nogi, kawa w dłoń, będzie nostalgicznie - wspominamy tegoroczny koncertowy sezon letni. Wybrałem 20 koncertów, które zrobiły na mnie największe wrażenie, ale Wasze polemiki w komentarzach są bardzo mile widziane. Gotowi? To ruszamy.

20. JaConfetti
@ Orange Warsaw Festival

Uzasadnienie: Współczesnych wariacji na temat popu ciąg dalszy, koncert zdecydowanie "na plus". Dużo w muzyce JaConfetti inspiracji tym, co aktualnie jest modne - mieszaniem popu z elektroniką, wokalnie w wielu partiach naśladownictwo M.I.A. Duńska formacja bez wątpienia nie tworzy muzyki przełomowej, ale na żywo wypada dobrze i gwarantuje dobrą zabawę - ot, w sam raz na początek rankingu.

19. Pati Yang
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: Największym minusem tegorocznego Open'era było według mnie zignorowanie trip - hopu. Rodzynkiem była Pati Yang i - w swojej skali - z zadania wywiązała się naprawdę dobrze. Było energetycznie, bas wgniatał w ziemię, a sama Pati szybko złapała dobry kontakt z publicznością. Jedyny minus, ale niezależny od wokalistki - pora koncertu. Środek dnia i światło do takiej muzyki po prostu nie pasują.

18. Fisz Emade
@ Spichlerz, Kwidzyn

Uzasadnienie: Kameralna oprawa i mała ilość publiczności sprzyjała dobremu kontaktowi na linii widownia - wykonawcy. Co prawda utwory z nowej płyty są rozczarowujące, a siłą rzeczy dominowały, ale koncertowe aranżacje wypadły znacznie lepiej od wersji oryginalnych. Zresztą - udało się znaleźć złoty środek, bo i najbardziej znanych kawałków nie brakowało. Przyzwoity koncert.

17. Chambao
@ Bydgoszcz Smooth Festiwal

Uzasadnienie: Niezwykle ciekawy zespół, który miesza tradycyjną muzykę hiszpańską z elektroniką. Mieszanka rzadko spotykana i tworząca intrygujący, intymny klimat. Dodać do tego trzeba głos Le Mari, który jest po prostu nie do podrobienia. Oby więcej gości z Hiszpanii u nas, szlaki są coraz śmielej przecierane!

16. The Prodigy
@ Heineken Open'er Festival

'

Uzasadnienie: Biorąc pod uwagę potencjał koncertowy pionierów rave, 16. miejsce może wydać się słabe. No i... po części tak właśnie jest. Z jednej strony - dawka energii jest gigantyczna i nie da się nie wpaść w trans, ale z drugiej cały czas odnosi się wrażenie, że muzyka The Prodigy najzwyczajniej w świecie się bardzo zestarzała i sprawia dużo mniej frajdy niż kiedyś. Przeciętne "Invaders Must Die" potwierdza tezę. Ale i tak - przeżyć koncert The Prodigy raz wypada!

15. Macy Gray
@ Bydgoszcz Smooth Festiwal

Uzasadnienie: Ależ to była impreza! Macy dosłownie zapanowała nad publicznością i swoją charyzmą powodowała, że wykonywano wszystkie jej zalecenia nad wyraz posłusznie. Nie można zapomnieć o przesympatycznych tancerkach, które bardzo śmiało eksponowały swoje walory (a panie, należy dodać, ważyły lekko licząc 120 kilogramów). Amerykańskie show - profesjonalne, dograne w każdym calu.

14. MGMT
@ Orange Warsaw Festival

Uzasadnienie: Zgoda, zgoda, MGMT to zespół studyjny, nie wypadają najlepiej na żywo, każdy powtarza to setki razy i jest to zgodne z prawdą. Mimo wszystko - byłem względnie ukontentowany, a satysfakcja z usłyszenia na żywo "Electric Feel" czy "Kids" jest po prostu cholernie duża. Chłopaki próbują zmieniać aranżacje, wykonanie wokalne, nie zawsze te eksperymenty są udane, ale ogólne wrażenie i tak jest na plus.

13. Santigold
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: Już druga postać na liście wyraźnie inspirująca się M.I.A., ale Santigold to już światowa pierwsza klasa. Bardzo dobre wykonanie wokalne, aranżacje, choreografia, no i materiał na którym się bazuje w postaci świetnej debiutanckiej płyty. Zabawa była przednia i Santi pokazała, że flirt z popem wcale nie musi kończyć się dla artysty kompromitacją.

12. The Crystal Method
@ Orange Warsaw Festival

Uzasadnienie: Potęga basu i szybkiej elektroniki. Nazywani są amerykańską odpowiedzią na The Chemical Brothers i coś w tym jest! Owszem, koncertowo wciąż nie mogą równać się z brytyjskimi mistrzami, ale publiczność pod Main Stage dosłownie poruszała ziemię w rytm muzyki. Bardzo dobra "elektronika stadionowa" w profesjonalnym i pełnym energii wydaniu.

11. Buraka Som Sistema
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: Czekajcie, szukam właściwego słowa... hm, tak - ten koncert był cholernie sympatyczny. Pełen naturalnego, a nie odegranego i wymuszonego luzu. Czysta spontaniczność, braterstwo i muzyczny powrót do pierwotnych korzeni ubranych w portugalsko-angolski sos. Cholernie pozytywnie i czekam na drugą płytę i kolejne show - pojawię się na pewno.

10. The Gossip
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: Idąc na koncert obawiałem się nachalnej propagandy na tle ekologicznym/homoseksualnym/żywieniowym i Bóg wie jeszcze jakim, a zobaczyłem przed sobą... dużą ciałem, ale i sercem kobietę ze świetnym zespołem obdarzoną przez naturę potężnym głosem. Od początku pomiędzy publicznością, a Beth Ditto zaiskrzyło - w efekcie zabawa była pierwszorzędna, doczekaliśmy się improwizowanej wersji piosenki o Polsce, a Ditto wraca za parę miesięcy nad Wisłę. Na krążku Gossip brzmią nieźle, ale na żywo po prostu kapitalnie!

9. Skinny Patrini
@ Orange Warsaw Festival

Uzasadnienie: Bywają koncerty, które diametralnie zmieniają Twoją opinię o danym zespole? Ja tak właśnie miałem ze Skinny Patrini. Przesłuchałem przed koncertem płytę raz, nie byłem zachwycony, a image grupy wydawał mi się wymuszony. Na żywo to wszystko się odmieniło. Muzyka od razu porwała, Ania Patrini prowokacyjnie, ale i z rozbrajającym urokiem zdobyła poparcie publiczności. Dodajmy do tego przezabawne wizualizacje i nawet fakt, że trójmiejska formacja bardzo często czerpie z utworów Crystal Castles czy Peaches nie przeszkadzał - wygrała spontaniczna, pełna żywiołowości zabawa.

8. M83
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: A teraz coś z zupełnie innej beczki. ; ) Klasa M83 jest powszechnie znana i to, co formacja pokazała na żywo, tylko umocniło w moich oczach jej markę. Ta mieszanina elektroniki, shoegaze i dream pop pozwoliła odpłynąć w cudowny świat stworzony przez Gonzalesa i spółkę. Ujmowała też skromność i umiejętność pozyskania sympatii widowni bez nachalnego lizusostwa i krzyczenia "We love Poland!" co dwa utwory. Klasę się miewa bądź ma - M83 zdecydowanie ją posiada.

7. Moderat
@ Poznań Dla Ziemi

Uzasadnienie: Jedna z najciekawszych płyt elektronicznych tego roku zabrzmiała w Poznaniu. I to jak! Nagłośnienie było fantastyczne, a basy z "Rusty Nails", czy "Slow Match" zabrzmiały w pełnej krasie. Pogłoski o słabnącej pozycji niemieckiej elektroniki należy uznać za zdecydowanie przesadzone - Moderat jest kolejną jej nadzieją.

6. Pendulum
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: Błąd numer jeden - oceniać tą formację tylko po przesłuchaniu płyty, bo grupa z Australii jest zdecydowanie koncertowa. I co tutaj dużo mówić, powtórzę siebie z relacji z Open'era - to była po prostu kwintesencja wolności, utraty kontroli i skupienia na jednym tylko problemie, to znaczy skoczenia odpowiednio wysoko. ; ) Bardzo czekam na powrót do Polski i myślę, że jest on realny.

5. Calvin Harris
@ Orange Warsaw Festival

Uzasadnienie: Woo, hoo, panie Harris, co za postęp! Pierwsza płyta była kiepska i monotonna, druga to zdecydowany skok w górę, a zaprezentowane show pierwszorzędne! Ogromna w tym zasługa przebojowego potencjału muzyki i tego w czym Calvin Harris jest najlepszy - umiejętnego balansowania na granicy kiczu bez jej przekraczania. "I put my shoes on and I'm ready for the weekend" i basta.

4. Crystal Castles
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: Krytykowanie Crystal Castles po tym występie ze względu na nieczysty wokal Alice Glass mnie rozbroiło - to tak jakby atakować Rafała Blechacza za brak gitary basowej w graniu Chopina. Dzicz, krzyk i totalna pierwotność, która przecież objawia się już w samej muzyce, która flirtuje z prostym brzmieniem pierwszych komputerów, zdominowały i ten występ. Według mnie niesamowite show, które koniecznie chcę jeszcze zobaczyć! Ale i mam świadomość, że tego typu granie koncertów wymaga zaakceptowania pewnej konwencji i niektórym się ona nie podoba - i poniekąd to rozumiem. Ja jednak jestem "na tak" jak cholera! ; )

3. Animal Collective
@ Jarocin Festiwal

Uzasadnienie: Jarocin i Animal Collective? Od początku brzmiało to dziwnie i w rzeczy samej widok Pandy grającego dla przyćpanych punkoli był dla mnie groteskowy. Szybko rzekłem sam do siebie "pieprz to, Kubuś, nie po to się tyle tłukłeś" no i wszedłem całym sobą w muzykę. Początkowo było transowo, wręcz noisowo, później pojawiły się kawałki w bardziej tradycyjnej formie i poszliśmy w górę. Wbrew wielu opiniom, ja jednak uważam, że obie części koncertu były zdecydowanie udane. Teraz tylko oczekuję "rewanżu" i zobaczenia Animal Collective w innym miejscu - może być drogo, ciasno, byle nie był to znowu Jarocin.

2. Basement Jaxx
@ Heineken Open'er Festival

Uzasadnienie: Jeżeli mówimy o koncertach opartych o energię - absolutny killer roku. ; ) Ciężko w sumie się rozwodzić w pięknych słowach nad występem, bo i trzeba było to poczuć na swojej skórze żeby wiedzieć czemu do końca festiwalu w każdym kiblu, czy prysznicu wszyscy podśpiewywali "Where's Your Head At?". Pełen profesjonalizm, świetny kontakt z widownią, ochy i achy można mnożyć w nieskończoność.

1. Radiohead
@ Poznań Dla Ziemi

Uzasadnienie: O tym koncercie tyle napisano i powiedziano, że nie da się poruszyć tego tematu bez popadania w banał. Będzie bardzo krótko i rzeczowo - warto było czekać tyle czasu i ogromne oczekiwania zostały w pełni zaspokojone. Odnoszę wrażenie, że za kilka lat w kwestii koncertowej rok 2009 będziemy wspominać właśnie głównie w oparciu o Radiohead. Tylko jeden niuans... niech wrócą szybciej niż ostatnio? : )

Lun 13 Abr – Fisz Emade
Vie 29 May – Bydgoszcz Smooth Festiwal
Jue 2 Jul – Heineken Open'er Festival 2009
Vie 17 Jul – Jarocin Festival 2009
Mar 25 Ago – Radiohead - Poznań dla Ziemi
Vie 4 Sep – Orange Warsaw Festival 2009
Jue 1 Jul – Heineken Open'er Festival 2010

Open'er 2010 moich marzeń

Fri, 7 Aug 2009 14:12:31 +0000

Jue 1 Jul – Heineken Open'er Festival 2010

ELEKTRONIKA

Cut Copy - twórca niezliczonej ilości wakacyjnych przebojów, w sam raz na którąś ze scen gdy słońce jeszcze świeci. ; -) Pendulum udanie przetarło australijskie szlaki, czekamy na Cut Copy.

Ellen Allien - niemiecka dama muzyki elektronicznej - nie zdarzyło jej się popełnić słabego albumu, na dodatek jej show jest niezwykle widowiskowe i klimatyczne. W sam raz do namiotu!

Burial - okay, dubstepu jest we wszelakich mediach za dużo, jak to mawiają - "dubstep, srapstep, Twoja stara step", ale i tak z chęcią pokontemplowałbym przy "Archangel" i wielu innych kawałkach tego diabelnie uzdolnionego Brytyjczyka.

Neon Indian - powinna być reakcja na tak prężny rozwój lo-fi oraz chillwave - dźwięki rodem z lat 80-tych (i to włącznie z jakością dźwięku) minimalnie tylko podrasowane współczesnymi naleciałościami, w szczególności muzyczną awangardą - byłoby ciekawie.

Junior Boys - mistrzowie synth-popu, co prawda pojawili się na ENH, ale to zespół z grona tych, które powinny się pojawiać co najmniej raz na rok. ; )

Daft Punk - czy trzeba coś mówić? Nie wiem czy to wykonywalne fizycznie dla organizatorów, ale nie tylko ja wyczekuję tego momentu ze zniecierpliwieniem.

Simian Mobile Disco - będą w trakcie promocji płyty "Temporary Pleasure", muzyka świetnie nadaje się do kicania i pozwoli rozruszyć każdą publikę. A co dopiero tak dobrą, jak tą z Open'era. ; )

Justice - bo ich show na zakończenie festiwalu byłoby perfekcyjne. Poza tym nowa płyta w 2010 roku. Do that dance!

HH & POP

DJ Krush - Japończycy zawsze byli mocni w hiphopowe klocki, a występy Krusha to wręcz mistrzostwo w kwestii budowania nastroju.

Macy Gray - potrafiła zadowolić drętwą publiczność na Smooth Festivalu, na Open'erze byłby więc mega bounce. Zresztą - jej kawałki chyba nigdy nie zaczną się starzeć.

Kings of Convenience - nowa płyta na dniach, poza tym miło zapełniliby lukę wykonawców, którzy grają muzykę pogodną, ale spokojną. W sam raz do czilautu na trawce z grupką znajomych.

Amy Winehouse - marzenie! Amy ćpa, leje fanów, miewa tysiące durnych pomysłów na minutę, ale co by to znaczyło wobec usłyszenia na żywo jej głosu? Drugiego takiego przecież na świecie nie ma.

Regina Spektor - ot, jak to Regina - klimat, ciekawa warstwa tekstowa, no i gwarancja jakości występu na żywo.

M.I.A. - bierz to dziecko i wpadaj!

INDIE & ROCK

Phoenix - są jak wino - im starsi, tym lepsi. A płyta "Wolfgang Amadeus Phoenix" jest po prostu diabelnie przebojowa.

Fleet Foxes - czy trzeba coś tłumaczyć? Wielcy nieobecni edycji 09, czas nadrobić.

Animal Collective - ile dałbym żeby zobaczyć ich w normalnym miejscu... (czytaj - nie po raz drugi w Jarocinie).

Cymbals Eat Guitars - obok The Pains of Being Pure at Heart jeden z najgorętszych debiutów roku. Mają chłopaki moc, poza tym warto wylansować tak zacny zespół.

Friendly Fires - nie jest to wielce wymagająca muzyka, ale czy ktoś potrafi stać spokojnie słuchając "Skeleton Boy"? Właśnie.

Beck - wielki muzyk, wielka osobowość, wielka gwiazda.

Sufjan Stevens - pomóżmy temu biednemu człowiekowi kompletować wizję muzycznego spisywania świata, wspominał o Polsce ("Casimir Pulaski Day"), warto się odwdzięczyć. ; ) Poza tym to genialny tekściarz, ot co.

Yeah Yeah Yeahs - Karen rozruszałaby wszystkich i przekonała marudnych, że kawałki z "It's Blitz!" też mają moc.

My Bloody Valentine - możecie się śmiać, ale ja po prostu kocham to zawodzenie w stylistyce shoegaze.

Toro y Moi - bo ten facet pokazuje jaki nurt będzie dominował w muzyce już za kilka miesięcy i nagrał płytę, która - mimo, że wyciekła jeszcze w 2009 - od razu staje w szranki o laury dotyczące 2010 roku.

Koszt stworzenia Open'era z powyższymi wykonawcami zapewne przekracza roczny budżet Polski, ale pomarzyć zawsze można. ; -) Do zobaczenia za rok, oby w asyście części wyżej wymienionych! : -))

UPDATE (czyli co mnie podjarało na tyle, że zechciało mi się zedytować żurnala)

Florence and The Machine - debiut roku, przebojowy, ale ambitny pop, wyrazista osobowość Florence Welch... ochy i achy można mnożyć. Zapraszać ją, bo to perła!

Grizzly Bear - wątpliwe, jakoś nie widzę tego typu grania na Open'erze, ale nie zmienia to faktu, że każdy promyk nadziei cenny jest. Nie pozdrowię tych, którzy zobaczą ich na Ars Cameralis na Śląsku, bo za bardzo Wam zazdroszczę. <3

The Flaming Lips - wydali tyle świetnych płyt, a tegoroczne "Embryonic" i tak potrafiło mnie zaskoczyć in plus i spowodować, że słucham ich bez przerwy. Chyba jeśli chodzi o rock - tegoroczny zwycięzca. Geniusz nie wymaga zresztą długiego tłumaczenia, a jeszcze dodajmy sobie do tego ich bajkowe występy na żywo... Proszę, proszę, zaproście ich!

Pavement - reaktywacja po tylu latach. No to chyba jasne co robić w takiej sytuacji panowie z Alter Art?

Heineken Open'er Festival 2009

Mon, 6 Jul 2009 19:57:20 +0000

Jue 2 Jul – Heineken Open'er Festival 2009

Kolejna edycja Heineken Open'er Festival przeszła do historii. Pod wieloma względami była ona przełomowa - pierwszy raz w Gdyni pojawiło się aż tylu ludzi (prawie 70 tysięcy), po raz pierwszy można też uznać, że Open'er wszedł do europejskiej ścisłej czołówki. Najlepiej zaświadczyli o tym sami uczestnicy, którzy potrafili przebyć do Gdyni setki, bądź tysiące kilometrów - Polacy, Brytyjczycy, Ukraińcy, Węgrzy, Rosjanie, Litwini, czy nawet Portugalczycy.

Przyjazd oraz DZIEŃ 1.

Było sporo obaw. Od samego rana Trójmiasto było doszczętnie zalane, a dostanie się do centrum Gdańska graniczyło z cudem, ponieważ woda sparaliżowała miasto. Media straszyły, ale dobre nastroje spowodowały, że nawet wizja brodzenia po kolana w błocie nie polu na była nam taka straszna. Po przyjeździe na Babie Doły ze zdumieniem zobaczyliśmy, że teren jest jedynie wilgotny i bez większych problemów namioty zostały wbite. Nastąpiła wyczekiwana pełna integracja. ; )

Skupiamy się jednak na muzyce, a ta zabrzmiała w Gdyni dnia następnego. Wszystko zaczęło się od 17-ej, koncertem polskiej formacji Old Time Radio. Przyznam bez bicia, że zespołu przed koncertem nie znałem, ale po występie - chcę więcej. ; ) Brzmienie na pograniczu elektroniki, post-rocka, wzbudziło u mnie skojarzenia z Sigur Ros, przy zachowaniu oczywistych różnic i proporcji. Koncert relaksujący, przyjemny, a sam zespół jest dla mnie jedną z największych pozytywnych niespodzianek. Tylko jeden apel do członków zespołu - więcej pewności siebie! Czuło się, że członkowie grupy wręcz przepraszają za to, że występują na Heinekenie, a przecież było to kompletnie nieracjonalne. Nie ja jeden po występie wbijałem sobie w pamięć nazwę grupy do szuflady "sprawdzić ich bliżej". : ) Za występ powinni zaś przepraszać (a paradoksalnie - nie zamierzali) The Car Is on Fire. Ze sceny wiało nudą, publiczność nie bardzo wiedziała jak się zachować i w powietrzu wisiało niezręczne pytanie - "kiwać się, czy stać na baczność?". Brakowało charyzmy, która od biedy może uratować przeciętny koncert, niestety, członkowie grupy nie za bardzo byli w stanie nawiązać kontakt z publicznością. I tyle o tym koncercie, bo i zapewne szybko o nim zapomnę. Po The Car Is On Fire przyszedł czas na kolejny przeciętny koncert, wzbudziło to we mnie pewne rozczarowanie (cholera, drugi z rzędu?!). Mam na myśli Renton. Począwszy od tego, że dyskutowałbym z umieszczaniem ich na Main Stage, po stwierdzenie, że się tam po prostu "spalili". Zgoda, przy paru kawałkach noga chodziła szybciej, ale ten koncert był dla mnie synonimem słowa "przeciętniactwo". Ot, nawet ubiór zaczerpnięty od Franz Ferdinand, bo że brzmienie też, to rzecz oczywista. Kiedy Polacy opuścili scenę, przyszedł czas na koncert, który wzbudzał ogromne emocje jeszcze przed rozpoczęciem - Arctic Monkeys. Zapewne fani rozpiszą go na tysiąc sposobów z naciskiem na detale, ja jako osoba postronna i trzeźwo patrząca na zespół (moje nastawienie do niego jest w pełni neutralne), powiem tak - było nieźle. Zgoda, problemy techniczne odrobinę zakłóciły klarowność przekazu (brawa dla fanów grupy za brak gwizdów i cierpliwość, to się ceni), ale nie za bardzo to przeszkadzało - skakało się bardzo przyjemnie, poza tym, bez względu na pogląd i gust - Arctic Monkeys są jednym z zespołów pokoleniowych dzisiejszych nastolatków, czy to nam się podoba, czy nie. Bez opadu szczeny na ziemię, ale wrażenie po występie Alexa i kumpli jest dobre. Koncert, który bezapelacyjnie zachwycił miał jednak dopiero nadejść. Mówię oczywiście o Basement Jaxx. Niektórzy patrzyli na mnie z pewnym zdziwiniem przed koncertem ("do diabła, czemu on jest taki podekscytowany?"), ale zapewne pół godziny później nawet najwięksi maruderzy skakali w rytm "Good Luck", czy "Where's Your Head At". Show totalne, odbiór totalny (jak spojrzałem kątem oka na telebim i ujrzałem obraz na którym nieprzebrana masa skacze w górę - miałem ciary), niesamowita charyzma, taniec, brzmienie. Tradycyjnie znane utwory przeplatały się z kawałkami przerobionymi nieomalże nie do poznania. Basement, uwielbiam Was od dawna, ale moja miłość po tym koncercie jeszcze przybrała na sile. Mimo, że był to pierwszy dzień - po koncercie wracałem naprawdę zmęczony i szczęśliwy, że jestem w Gdyni.

DZIEŃ 2.

Wielu - w tym ja - określało jego skład przed festiwalem mianem najsłabszego na tegorocznym Open'erze. Bawiłem się jednak w piątek bardzo, bardzo dobrze, jestem zaskoczony in plus! Zacząłem w namiocie na awangardowym Paristetris. Były trzaski, wrzaski, brzmienie nieregularne, pozbawione chwytliwego refrenu. Pozytywne wrażenie zrobiła w szczególności wokalistka - świetny głos, wyczucie rytmu, nie bez znaczenia jest też doskonała prezencja. ; ) Paristetris wygrali tym koncertem zainteresowanie sporej grupki ludzi i mimo, że nie określiłbym go mianem wybitnego - będę bez wątpienia obserwował rozwój zespołu. Po występie pobiegłem usłyszeć Superxiu na scenie Young Talents. Dzięki Bogu nie okazali się kolejnym nudnym klonem Franz Ferdinand, zespół nadaje brzmieniu swoją "rysę". Ciężko mimo wszystko się o nim rozpisywać - dobry indie rock, ale mamy tego na rynku jednak bardzo dużo. Po Superxiu dalej polskie akcenty, ale już z naleciałościami brytyjskimi. ; ) Mowa o FlyKKiller. Jako, że tegoroczny Open'er pozbawiony został pierwszoligowego trip-hopu (za rok koniecznie to nadrobić, drodzy panowie z Alter Art), występ był przeze mnie bardzo oczekiwany. Pati wokalnie dała radę, na przekór wielu krytycznym opiniom o jej umiejętnościach w tej materii. Zadowolony byłem tym bardziej, że Flykkiller nie ograniczył się do powielania w całości nagrań z krążka, czuć było ducha występu na żywo i pewnej improwizacji. Mogę śmiało powiedzieć, że tym koncertem grupa, a w szczególności Pati - zrobili mi dobrze. ; ) O 20-ej po raz pierwszy tego dnia stawiłem się pod Main Stage na Gossip. Zgoda, każdy o tym pisze, ale i ja muszę - Beth Ditto jest po prostu cudowna. Nie wiem ile ta kobieta waży, ale byłem pod wrażeniem jej pewności siebie, braku jakichkolwiek kompleksów, lekkiego kroku. Szacunek wzbudza też charyzma Beth - od razu zdobyła przychylność publiczności i wciągnęła ją do świetnej zabawy. Koncert miał parę słabszych momentów i przestojów, ale ogólnie wrażenie jest zdecydowanie pozytywne. Uderzające jest to w jakim stopniu Ditto dominuje na scenie - grupa jest praktycznie niewidoczna przy swojej wielkiej ciałem i duchem liderce. ; ) Świetne show (szczególnie zejście do publiczności!), a moje gardło, które zregenerowało się po Basement Jaxx ponownie dostało w kość. Bynajmniej nie odpoczęło na kolejnym koncercie - Duffy. Szczerze? Szedłem bardziej pod kątem zdobycia dobrego miejsca na koncert Crystal Castles, a w efekcie końcowym bujałem się na koncercie Brytyjki ze sporym podziwem skierowanym wobec jej głosu. Niesamowity wokal, umiejętność poruszania się po wielu tonacjach. Duffy sprawiała wrażenie odrobinę nieśmiałej, nie złapała kontaktu z publiką niczym Ditto, ale wzbudziła sympatię widowni. No i miło było pośpiewać "Rockferry", cholera jedna wie skąd znałem cały tekst, nie ten jeden raz na HOFie złapałem się zresztą na zaskoczeniu tego typu. ; ) Tyle jednak o Duffy, bo piątek zakończyłem wielce oczekiwanym Crystal Castles. Przed koncertem moja opinia o ich płycie była letnia, ale po zobaczeniu w Sieci zapisów występów - koniecznie chciałem tam być i to w dobrym miejscu. Powiem niezbyt ładnie - Alice, kochana, byłem rozjebany! Szaleństwo, totalna utrata kontroli, pierwotne dźwięki, które wzbudzały równie pierwotne reakcje (wściekłe krzyki, skoki z całych sił, wychodziłem z namiotu bez koszulki... ; d), do tego ta gra świateł! Cudo, jeden z tych koncertów, które powodują, że na dany zespół patrzysz całkiem inaczej - mówię to, słuchając podczas pisania tego tekstu właśnie Crystal Castles.

DZIEŃ 3.

Sobota, nareszcie sobota! Obsada była w rzeczy samej imponująca. Show zaczął Fisz Emade. Mimo, że mam ponad 1000 scrobblingów Fisza - byłem szczerze zaskoczony! Gdy występował z Heavi Metal Tour w małym klubie gdzie go ostatnio widziałem było bardziej sennie, spokojnie, zaś na Heinekenie zdecydowanie szybciej, momentami wręcz rockowo, co pokazało, że Waglewscy świetnie potrafią dopasować granie do sytuacji i otoczenia. Koncert dał radę. ; ) Ręka sama chodziła przy "Imitacje", czy "30 cm", nawet kawałki z nowej płyty, którą zwykłem krytykować, zabrzmiały dobrze, co spowodowało, że chyba dam jej drugą szansę. Po koncercie udałem się na World Stage na Madness. Szczerze przyznam, że w tym wypadku nie poświęciłem zespołowi 100% uwagi (wtajemniczeni pamiętają... ;d), ale dobrze sprawdzili się jako tło. Relaksująca chwila czillautu przed występami wyższej rangi, dobrze chyba się stało, że wylądowali na World Stage, a nie na Mainie, na scenę główną są według mnie jednak za słabi. Potem czas na żywą legendę - Faith No More. Są koncerty na które trzeba pójść bez względu na pewne rozbieżności gustu. Nie słucham tego typu muzyki zbyt często, ale i tak występ zrobił na mnie spore wrażenie - oczywiście Mike Patton nawiązał doskonały kontakt z publicznością. Mam się czym chwalić przed potomnymi, a i wielkie brawa dla Alter Art za wywalczenie obecności grupy na Open'erze, obcokrajowcy z którymi rozmawiałem podkreślali, że w ich oczach nadało to festiwalowi dużo prestiżu. Myślami uciekałem jednak cały czas w stronę Pendulum, którego ogłoszenie przez Ziółkowskiego spowodowało, że zdecydowałem się kupić karnet. Było mocno, szybko, potwornie energetycznie. Ze sceny dobiegały krzyki "Lose control" i tak właśnie się na tym koncercie działo - totalna utrata kontroli, tradycyjnego myślenia, liczyła się tylko muzyka i to żeby skoczyć wyżej i krzyknąć głośniej. Coś nieprawdopodobnego, szczególnie pod sceną. Czuję, że gdy lato minie i będę zawalony pracą, nie raz z sentymentem wrócę do tego koncertu, był dla mnie kwintesencją poczucia wolności. Po Pendulum biegłem do namiotu. Przydało się regularnie uprawianie tegoż sportu, dotarłem na M83 stosunkowo szybko. Niestety, straciłem "Kim & Jessie", ale "Skin of the Night" i w szczególności "Colours" wprowadziły mnie w trans. Stałem wymęczony po Pendulum i łapałem każdą pojedynczą nutę. Świetne aranżacje, były pokłony i dla brzmień ambientowych i dla shoegaze. Muzyka z najwyższej półki, jak to się zwykło mawiać, nie do słuchania, a do doznawania. ; ) Szkoda tylko, że występ trwał zaledwie ok. godzinę. Nastąpiła ewakuacja do namiotu i sen, który po raz pierwszy trwał więcej niż 3,5 godziny - trzeba było zebrać siły na niedzielę z potężnym line-upem.

DZIEŃ 4.

Jak to rano zaśpiewaliśmy - "Ta ostatnia niedzielaaaaa". Ale za to jaka! Rozkład jazdy na scenach niczym na Glastonbury, niezwykle przydatna okazałaby się umiejętność teleportacji. Napięcie było czuć od rana, każdy chciał już wylądować pod scenami! Zacząłem na Main Stage, grał mój polski numer jeden - O.S.T.R.. Ciężko mi się wypowiadać, bo i mam niejednoznaczną opinię o koncercie. Z jednej strony - bawiłem się na wielu kawałkach doskonale, z drugiej zaś momentami byłem... zażenowany. Ostry chyba odrobinę przesadził z alkoholem, jego pieprzenie było naprawdę męczące. Pewne rozbawienie mogło wzbudzać bojowo wykrzyczane "Jebać komercję". Wszystko ładnie i pięknie, ale dziwnie zabrzmiało to na HEINEKEN Open'er Festival, na festiwalu gdzie karnet kosztuje 340 złotych, a duża część ludzi szasta kasą na prawo i lewo. Pominę już fakt, że sam O.S.T.R. był tradycyjnie w bardzo antykomercyjnej koszulce Reeboka, która kosztuje w sklepie dobrą stówę. Ale dobra, jebać komercję. ;) Grunt, że koncert był niezły, pozwolił się rozkręcić. Po Adamie pognałem na Buraka Som Sistema. Lubię ich debiutancki album, liczyłem na dobrą zabawę, ale nie liczyłem na aż tak dobry występ! Słowo klucz występu - energia. Latałem w powietrzu na niezłych wysokościach, klimat był naprawdę gorący, a muzyka doskonale korespondowała z piękną pogodą. Do tego piękne Polki zaproszone na scenę (dziewczyny, byłyście świetne! ; d), parę fajnych pomysłów zespołu (zejście w dół, a potem wyskok na raz). Wybawiłem się tak, że po koncercie naprawdę solidnie czułem stawy i musiałem popędzić coś zjeść. Ale jako się rzekło - teleportacja by się przydała, bo trzeba było szybko wracać na World Stage do Santigold. Buraka Som Sistema swoim genialnym występem na tyle podbiła poprzeczkę, że występ Santi ocenię jako niezły, ale nie rewelacyjny. Były kawałki ze świetnej debiutanckiej płyty, można było pokręcić biodrami przy "Creator" czy "Say Aha", sama Santigold też musiała swoim obcisłym ubiorem poruszyć wyobraźnię. ;) Pełen szacunek też dla tancerek - co one tam robiły! Tak potrafią się ruszać chyba tylko ludzie z czarną skórą i odpowiednimi genami. Trzy świetne koncerty za nami, ale nie mamy czasu złapać oddechu, bo pędzimy na osławione Kings of Leon. I tutaj będzie nagana od wujka Kubusia - nie podobało mi się! Z tego co słyszałem, sprowadzenie KOL było ponoć ogromnym wyzwaniem organizacyjnym i wymagało dużego wysiłku, kompletnie nie było tego wielkiego klimatu czuć ze sceny. Zespół sprawił według mnie wrażenie jakby chciał ten koncert, mówiąc kolokwialnie, "odpykać". Brzmiało to identycznie jak muzyka z płyt zespołu, zero inwencji, marny kontakt z publicznością. Zgoda, przyjemnie było pokrzyczeć na "Sex On Fire", czy "Use Somebody", ale po zespole, któremu poświęca się tyle uwagi spodziewałem się zdecydowanie więcej. Wymowne jest zresztą to, że publiczność nie domagała się zbyt głośno bisów. Może hiperbolizuję i w grę wchodzi też to, że byłem potwornie zmęczony, ale Kings of Leon okazało się dla mnie największym rozczarowaniem - może zespół jest w moich oczach po prostu ofiarą szału medialnego na swoim punkcie? Moją opinię umocnił kolejny koncert, który swoją wysoką jakością kontrastował z KOL - Placebo. I tutaj przyznam, że po występie poczułem się trochę zawstydzony. Zdarzało mi się nie raz i nie dwa wypowiadać o grupie i jej frontmenie ironicznie, a tymczasem koncert naprawdę mi się podobał. Siedziałem pod telebimem, a to jak wybrzmiał głos Briana Molko określić można chyba tylko słowem magia. Czego by nie mówić o wizerunku tego człowieka, posiada niesamowity talent. Cały koncert był zresztą naprawdę klimatyczny. W powietrzu wyczuwało się już jednak pewien smutek - HOF powoli dobiegał końca, zostało tylko The Prodigy. Prodigy, które zresztą jak zawsze okazało się świetne. Dawka energii jaka popłynęła ze sceny była imponująca, zabrzmiały wszystkie kawałki, które chciałem usłyszeć, jedyny negatywny akcent był zaś dziełem części publiczności. Wokalista poprosił o zejście na dół (podobnie zrobiono na Buraka Som Sistema) i pierwsze w rzędy w rzeczy samej to zrobiły, ale z tyłu można było usłyszeć okrzyki dezaprobaty i gwizdy. Brak słów, jeżeli ktoś był tak nastawiony, może lepiej było w ogóle się nie wybierać i nie psuć ogólnego wrażenia? :) Ale w mojej głowie ten występ i tak był fantastyczny i The Prodigy są po prostu żywą legendą grania na żywo. Gdy niebo zaczęło się przejaśniać i występ dobiegał końca - poczułem cholerny, cholerny smutek. Open'er dobiegł końca, zostało tylko odtańczenie z przypadkowo napotkanymi ludźmi "Love Is In The Air", które było dla mnie kwintesencją tego festiwalu i serdeczności napotkanych ludzi - byliście cudowni. ;)

NAJLEPSZE KONCERTY
1. Basement Jaxx
2. Crystal Castles
3. Buraka Som Sistema
4. Pendulum
5. The Prodigy

ROZCZAROWANIA
1. Kings of Leon
2. The Car Is On Fire
3. Madness (jednak odrobinę rozczarowanie)

I jeszcze krótki wątek osobisty - wielkie dzięki dla wszystkich z którymi się bawiłem - Asia, Paula, obie Moniki, dla ekipy z Rybnika (w szczególności dla Martyny - nie każdy zna osobę, która prawie przez pomyłkę dostała wpierdol od ochroniarza na Santigold, haha!), dla Iwony, ludzi z mojego Kwidzyna, dla Adama z Przemyśla, dla Karoliny (rozmawialiśmy ponad 5 minut!), Doroty, dla Szkotów, dla wszystkich o których tu nie napisałem, bo zapomniałem! Długo będę pamiętał też słynne - Ruda Kurwa Stage, nasze szoł Ostre Sucze Nocą, przeróbkę "Klanu", Beatę i Bajm, nasz balon Kunia, którego Asia wkręciła w wiatrak w House (: DDD).

... Aha, do cholery, nie jestem podobny do Moby'ego.

Do zobaczenia za rok! :)

Muzyczne podsumowanie roku 2008

Wed, 3 Dec 2008 19:48:55 +0000

Muzyczne podsumowanie roku 2008!
LastFM zdecydowało się na oficjalne podsumowanie roku 2008, czas i na mnie. Od razu zaznaczam, że siłą rzeczy wszystkie nominacje są mocno subiektywne, oparte o mój gust muzyczny. Zdaję sobie sprawę z tego że części albumów, które odegrały jakąś tam rolę w roku 2008 nie udało mi się odsłuchać, zapoznałem się jednak z "crackami" roku, płytami o których mówiono najwięcej i które były najwyżej oceniane. Można o minionym roku mówić różnie - wielu narzekało na brak naprawdę głośnych, oczekiwanych premier. Premiery głośne jednak były i to liczne. Było Coldplay, MGMT, Goldfrapp, Sigur Ros, czy oczekiwane od lat Portishead, pojawiło się też parę zaskoczeń, płyt które nieoczekiwanie okazały się prezentować bardzo wysoki poziom (debiut Santogold, "Dear Science" TV on the Radio, czy Fleet Foxes). Regulamin zabawy jest prosty - 5 nominacji (dla uhonorowania tych którym do bycia "naj" trochę zabrakło), ale zwycięzca może być tylko jeden. Oczywiście najbardziej istotne "honory" zostają ogłoszone na sam koniec zestawienia. Zapraszam w muzyczną podróż po rozmaitych stylach i gatunkach!

Polska płyta roku:
* Loco Star - "Herbs"
* O.S.T.R. - "Ja tu tylko sprzątam"
* NATU + Envee - "Maupka Comes Here"
* Oszibarack - "Plim Plum Plam"
* Afro Kolektyw - "Połącz kropki"

Wygrany: O.S.T.R. - "Ja tu tylko sprzątam"
Uzasadnienie: Najnowsza płyta O.S.T.R. nie jest może wydarzeniem na miarę "Jazzurekcji", czy "Hollyłódź", ale to i tak produkcja która od pierwszego do ostatniego utworu jest utrzymana na bardzo wysokim poziomie. Dobre beaty, pomysłowe teksty pełne gorzkich, trafnych uwag - tradycyjnie, jak to u O.S.T.R. - wszystko jest "international level".

Image roku:
* Kanye West
* Santogold
* Beck
* Goldfrapp
* Fleet Foxes

Wygrany: Goldfrapp
Uzasadnienie: Takie czasy, kwestie wizerunkowe także odgrywają istotną rolę. Goldfrapp tradycyjnie wraz z kolejnym wydawnictwem odrobinę zmienia nastrój muzyki jak i sam image. Ten, jak to u Goldfrapp, pełen kobiecości, klasy, stylu, no i w tym roku jeszcze bardziej seksowny - kto nie widział Alison na żywo niech żałuje straty widoku tej genialnej wokalistki w przykrótkiej, różowej sukience. ; ) Goldfrapp to ikona tego jak budować swój wizerunek i stać się marką w świecie muzyki alternatywnej.

Występy na żywo roku:
* Goldfrapp
* Santogold
* N*E*R*D
* Beck
* The Roots

Wygrany: The Roots
Uzasadnienie: Wszyscy nominowani dają wspaniałe show, ale The Roots wygrali za... pokorę. Dają nieprawdopodobne, pełne energii widowisko bez względu na to czy grają na Glastonbury czy w zadymionym klubie w Bukareszcie. Chłopaki z The Roots niezmiennie prezentują pełen profesjonalizm i zarażają publikę swoimi rytmami i pełnym entuzjazmu podejściem do życia.

Jakość tekstów utworów:
* Thievery Corporation - "Radio Retaliation"
* O.S.T.R. - "Ja tu tylko sprzątam"
* Kanye West - "808s and Heartbreaks"
* Goldfrapp - "Seventh Tree"
* Portishead - "Third"

Wygrany: Portishead - "Third"
Uzasadnienie: Inaczej być po prostu nie mogło. Prawdziwy koncept, artyzm, umiejętność przekazania nośnej treści, czegoś co pobudza słuchacza do refleksji. Czasem sfera tekstowa w niezwykle ciekawy sposób łączy się z samym brzmieniem - za przykład niech posłuży "Machine Gun" gdzie rytm wygrywają tytułowe... strzały z karabinu maszynowego!

Nagroda publiczności (najwyższe średnie ocen na RYM):
* Fleet Foxes - "Fleet Foxes"
* Portishead - "Third"
* MGMT - "Oracular Spectacular"
* TV on the Radio - "Dear Science"
* Goldfrapp - "Seventh Tree"

Wygrany: Portishead - "Third"
Uzasadnienie: Liczby mówią na RYM same za siebie, za wiele więc nie ma czego komentować. Warto może jedynie dodać że jeszcze na parę dni przed zamknięciem zestawienia to TV on the Radio byli przed Portishead.

Debiut roku:
* Santogold - "Santogold"
* NATU + Envee - "Maupka Comes Here"
* Lulu Rouge - "Bless You"
* Grand Agent - "Adult Contemporary"
* Fleet Foxes - "Fleet Foxes"

Wygrany: Lulu Rouge - "Bless You"
Uzasadnienie: Nie dość że debiut to i kompletne zaskoczenie. Nie jest o tej płycie szczególnie głośno, zabierając się do słuchania odgórnie nie miałem zbyt dużych oczekiwań, a to co usłyszałem po prostu wgniotło mnie w fotel. Niesamowity klimat to zdecydowanie największy atut tego albumu. Od pierwszego do ostatniego kawałka ta duńska formacja zabiera nas w psychodeliczny, mroczny, ale jednocześnie fascynujący świat elektronicznych brzmień. Cholera, czekam na drugi album!

Teledysk roku:
* Kanye West - "Love Lockdown"

* Santogold - "Creator"

* Katy Perry - "I Kissed A Girl"

* Goldfrapp - "Happiness"

* Coldplay - "Viva la Vida"

Wygrany: Katy Perry - "I Kissed A Girl"
Uzasadnienie: O płycie Katy Perry można mówić dużo, ale na pewno nie że jest dobra. Mimo wszystko - dwa udane utwory na niej są, a tym zdecydowanie najlepszym jest w pewnym sensie hit roku, "I Kissed A Girl" właśnie. Klip z kuszącą i stylową Katy Perry zrobiony jest profesjonalnie, to raz, a dwa że warto w sposób szczególny wyróżnić kawałek który spodobał się większości słuchaczy bez względu na to czy preferują elektronikę, rock, czy po prostu pop.

Płyta Hip-Hop
* Grand Agent - "Adult Contemporary"
* O.S.T.R - "Ja tu tylko sprzątam"
* The Roots - "Rising Down"
* Kanye West - "808's & Heartbreak"
* N*E*R*D - "Seeing Sounds"

Wygrany: N*E*R*D - "Seeing Sounds"
Uzasadnienie: Konkurencja była bardzo mocna, ale Pharrell ze swoimi starymi znajomymi z N*E*R*D nareszcie znaleźli złoty środek. Grupa od lat bawiła się mieszaniem rocka i hip hopu, wychodziło to różnie, ale "Seeing Sounds" to już pełen sukces - płyta jest równa, energetyczna i diabelnie uzależniająca.

Utwór hip hopowy roku:
* "American Boy" - Estelle
* "Criminal" - The Roots
* "Say You Will" - Kanye West
* "Sooner or Later" - N*E*R*D
* "Paranoid" - Kanye West

Wygrany: "American Boy" Estelle
Uzasadnienie: Syndrom Katy Perry - kolejna przeciętna płyta, która zawiera jednak parę perełek. Jedną z nich bez wątpienia jest hitowe "American Boy" nagrane wspólnie z Kanye Westem. Utwór przez długi czas nie schodził ze szczytów list przebojów i nie ma w tym nic dziwnego. Znacie kogoś kto nie zaczyna się ruszać słysząc ten kawałek? Ja nie.

Płyta elektroniczna roku:
* Lulu Rouge - "Bless You"
* Santogold - "Santogold"
* Portishead - "Third"
* Supreme Beings of Leisure - "11i"
* Thievery Corporation - "Radio Retaliation"

Wygrany: Portishead - "Third"
Uzasadnienie: Czy jest potrzebne? Portishead kazało czekać na płytę kupę lat, a po wydaniu jej można powiedzieć że w pełni spełnili ogromne oczekiwania. Przy takiej formie grupy z Bristol pozostałe nominowane płyty, mimo ich bardzo wysokiej jakości, były parę kroków z tyłu.

Utwór elektroniczny roku:
* "Machine Gun" - Portishead
* "Cut Me Loose" - UNKLE
* "Happiness" - Goldfrapp
* "Creator" - Santogold
* "Sweet Tides" - Thievery Corporation

Wygrany: "Creator" - Santogold
Uzasadnienie: Utwór który wzbudza drganie każdej komórki ciała słuchacza. Nieprawdopodobnie dobry bit, "agresywny" wokal, chociaż to rytm przesądza o klasie kawałka - nie pozwala o sobie zapomnieć i w pojedynkę niezwykle wiele wnosi do płyty młodziutkiej Brytyjki.

Płyta Rock:
* Beck - "Modern Guilt"
* Coldplay - "Viva la Vida or Death and All His Friends"
* TV on the Radio - "Dear Science"
* Fleet Foxes - "Fleet Foxes"
* Robert Forster - "The Evangelist"

Wygrany: TV on the Radio - "Dear Science"
Uzasadnienie: Szacunek dla każdego z nominowanych, poziom diabelnie wysoki. TV on the Radio zaskoczyło jednak w tym roku totalnie - płyta jakże inna od poprzednich i o ile ciekawsza! Doprawdy, mimo starań, nie umiem wskazać chociażby jednej słabej kompozycji, jest masę energii, ciekawego, rozpoznawalnego brzmienia. Wielkie brawa!

Utwór rockowy roku:
* "Golden Age" - TV on the Radio
* "Modern Guilt" - Beck
* "Cemeteries of London" - Coldplay
* "Time to Pretend" - MGMT
* "Viva la Vida" - Coldplay

Wygrany: "Cemeteries of London" - Coldplay
Uzasadnienie: Ten kawałek jest ge-nia-lny. Siłą rzeczy więcej mówi się o singlowym "Viva la Vida", ale "Cemeteries of London" to według mnie jeszcze wyższy poziom wtajemniczenia. ; ) Kapitalne słowa, kapitalny rytm, posiada na dodatek jakiś uzależniający pierwiastek który powoduje że - mimo braku jakiejś wielkiej sympatii dla Coldplay! - potrafiłem przesłuchać ten kawałek 35 razy pod rząd. Nic więcej do dodania.

Utwór roku:
* Coldplay - "Cemeteries of London"
* The Roots - "Criminal"
* Santogold - "Creator"
* MGMT - "Time to Pretend"
* Katy Perry - "I Kissed A Girl"

Wygrany: Coldplay - "Cemeteries of London"
Uzasadnienie: Patrzcie uzasadnienie wyżej. ; ) Ten kawałek w tym roku absolutnie mnie zmiażdżył. Wybór nie był jednak łatwy, każdy z tych utworów sporo dla mnie wniósł. Katy Perry to powrót wspomnień z szalonych wakacji w słonecznej Turcji, MGMT to jeden z lepszych bitów kawałka indie rockowego od lat, o Santogold już pisałem, a "Criminal" zasługuje na Oscary, Grammy i wszystkie inne możliwe nagrody za to cudowne zwolnienie w refrenie i wokal. W tym roku to jednak "Cemeteries of London" było według mnie numerem 1.

Czas na najbardziej istotną decyzję, przez te 12 miesięcy przez odtwarzacz przewinęły się dziesiątki, jeżeli nie setki nowych płyt, czas wybrać tą jedną, jedyną!

Płyta roku:
* N*E*R*D - "Seeing Sounds"
* Kanye West - "808's & Heartbreak"
* Portishead - "Third"
* TV on the Radio - "Dear Science"
* Santogold - "Santogold"

Wygrany: TV on the Radio - "Dear Science"
Uzasadnienie: No i jasne. ; ) Cholera, miałem solidne wątpliwości, bo Portishead i TV on the Radio w moim mniemaniu okazały się być "crackami" roku i tymi płytami które za x lat będziemy z liczbą 2008 kojarzyć. Czemu więc TV on the Radio? Chyba wygrali elementem zaskoczenia. Portishead wydając przełomowe dla muzyki jako całości "Dummy" przyzwyczaili nas w pewnym sensie do tego że są geniuszami. TV on the Radio nie zachwycali mnie swoimi poprzednimi dokonaniami, "Dear Science" zaś spowodowało że po każdym z przesłuchań tej płyty mogę wydukać tylko - "no to pozamiatane".

I tym, cholernie pozytywnym, akcentem kończę. Rok mimo wielu biadoleń zły nie był, parę płyt wybitnych, sporo bardzo dobrych bądź dobrych, niestety jednak też od groma rozczarowań (Sigur Ros! Madonna! Crystal Castles! Girl Talk! No i oczywiście Fisz Emade z tekstami które w swojej grafomanii ocierały się klasą o poziom innej "mocarnej" tego roku - Marii Peszek). Ciszej można mówić o rozczarowaniu płytami Does It Offend You, Yeah?, czy Loco Star (jednak oczekiwałem więcej, cholera), ale moim skromnym zdaniem to Fisz Emade zasłużyli na miano partaczy roku. Różnica klasy pomiędzy "F3", a "Heavi Metal" jest bolesna wręcz...

Mimo wszystko rok 2008 uznaję za względnie udany, ale liczę że 2009 będzie jeszcze lepszy! ; )

Top 50, Big Chart - European Music Taste on LastFM

Wed, 16 Jul 2008 22:43:48 +0000

Top 50, Big Chart - European Music Taste on LastFM

Rules:

* Source of this text and data base is "Weekly Top Artist" Chart from each European country.

* Points like on Eurovision - 1st - 12 points, 2nd - 10 points, 3rd - 8 points, 4th - 7 points, 5th - 6 points, and so on - up to 1 point.

* The highest notes for artist and countries which gave those notes are in brackets.

Political questions:

* I've taken countries which are official members of UEFA community.

* I used name "Macedonia", not "Former Yugoslavian Republic of Macedonia", cause it's current name of this country on LastFM.

Overall Chart

1.Coldplay - 455 points (Austria 12pts, Bosnia 12pts, Croatia 12pts, Czech Republic 12pts, Estonia 12pts, Georgia 12pts, Hungary 12pts, Latvia 12pts, Lithuania 12pts, Luxembourg 12pts, Malta 12pts, Netherlands 12pts, Norway 12pts, Romania 12pts, Serbia 12pts, Slovakia 12pts, Slovenia 12pts, Spain 12pts, Sweden 12pts, Switzerland 12pts)
2.Radiohead - 413 points (Ireland 12pts, Cyprus 12 pts, Greece 12pts, Belgium 12pts, Azerbaijan 12 pts, Albania 12pts, Denmark 12pts, France 12pts, Israel 12pts, Italy 12pts, Macedonia 12pts, Moldova 12pts, Portugal 12pts, Russia 12pts, Turkey 12pts, Ukraine 12pts, UK 12pts)
3.Metallica - 228 points (Poland 12pts, Bulgaria 12pts, Finland 12pts, Armenia 10pts, Bosnia 10pts)
4.The Beatles - 154 points (Israel 10pts, Ireland 10pts, Azerbaijan 10 pts, Italy 8pts, Malta 8pts)
5.Muse - 147 points (Netherlands 8pts, France 8pts, Spain 8pts, Denmark 8pts, UK 8pts)
6.Red Hot Chili Peppers - 112 points (Bulgaria 8pts, Bosnia 8pts, Lithuania 7pts, Austria 7pts, Switzerland 7pts)
7.Placebo - 98 points (Russia 10pts, Latvia 10pts, Georgia 8pts, Luxembourg 8pts, Greece 7pts)
8.Pink Floyd - 84 points (Israel 8pts, Armenia 8pts, Italy 7pts, Georgia 7pts, Turkey 7pts)
9.Massive Attack - 69 points (Montenegro 12pts, Hungary 10pts, Slovenia 10pts, SSan Marino 10pts, Macedonia 8pts)
10.System of a Down - 63 points (Armenia 12 pts, Poland 8pts, Cyprus 8pts, Germany 7pts, Estonia 6pts)
11.Linkin Park - 60 point (Kazakhstan 12pts, Bulgaria 10pts, Estonia 7pts, Czech Republic 6pts, Germany 6pts)
12.Depeche Mode - 58 points (Belarus 12pts, Serbia 8pts, Bulgaria 6pts, Ukraine 5pts, Croatia 5pts)
13.Moby - 52 points (Moldova 7pts, Albania 7pts, Belarus 6 pts, Belgium 6pts, Latvia 5pts)
14.Nirvana - 36 points (Azerbaijan 8pts, Slovakia 5pts, Moldova 4pts, France 3pts, Czech Republic 3pts)
15.Sigur Rós - 32 points (Iceland 12pts, Belgium 7pts, Ireland 4pts Azerbaijan 3 pts, Denmark 3pts)
16.Foo Fighters - 31 points (Austria 6pts, Macedonia 6pts, Netherlands 5pts, Norway 5pts, UK 5pts)
17.The Killers - 30 points (Spain 7pts, Luxembourg 7pts, UK 4pts, Austria 4pts, Netherlands 2pts)
18.Portishead - 28 points (Greece 8pts, Switzerland 5pts, Montenegro 5pts, France 4pts, Portugal 3pts)
19.Nightwish - 26 points (Finland 8pts, Bulgaria 7pts, Czech Republic 7pts, Armenia 4pts)
20.Led Zeppelin - 24 points (Albania 6pts, Malta 6pts, Israel 5pts, Italy 3pts, Montenegri 2pts)
21.Die Ärzte - 22 points (Germany 12pts, Austria 10pts)
22.Queen - 20 points (San Marino 7pts, Italy 6pts, Slovenia 4pts, Bulgaria 1pt, Israel 1pt)
23.Bob Dylan - 20 points (Albania 8pts, San Marino 8pts, Cyprus 4pts)
24.Сплин - 18 points (Moldova 8pts, Russia 6pts, Ukraine 2pts, Kazakhstan 2pts)
25.In Flames - 17 points (Finland 10pts, Sweden 7pts)
25.The Doors - 17 points (Cyprus 7pts, Georgia 5pts, Macedonia 5pts)
27.MGMT - 16 points (Ireland 7pts, Portugal 5pts, Iceland 4pts)
28.Bloc Party - 14 points (UK 6pts, Luxembourg 4pts, Ireland 2pts, Belgium 2pts)
28.The Cure - 14 points (Albania 5pts, Montenegro 4pts, Greece 3pts, Serbia 2pts)
30.Franz Ferdinand - 13 points (Estonia 8pts, Spain 5pts)
30.Iron Maiden - 13 points (Bosnia 4pts, Croatia 4pts, Finland 3pts, Slovenia 2pts)
30.Daft Punk - 13 points (France 7pts, Belgium 5pts, Netherlands 1pt)
33.Genesis - 12 points (San Marino 12pts)
33.Els Pets - 12 points (Andorra 12pts)
33.Oasis - 12 points (Azerbaijan 5pts, Spain 4pts, Slovakia 2pts, UK 1pt)
36.Amy Winehouse - 11 points (Serbia 7pts, Spain 3pts, Portugal 1pt)
37.Beck - 10 points (Albania 3pts, Azerbaijan 2 pts, Luxembourg 2pts, Switzerland 2pts, Ireland 1pt)
37.Kent - 10 points (Sweden 10pts)
37.Andrius Mamontovas - 10 points (Lithuania 10pts)
37.Opeth - 10 points (Armenia 7pts, Cyprus 3pts)
37.dEUS - 10 points (Belgium 10pts)
37.Antonia Font - 10 points (Andorra 10pts)
43.Death Cab for Cutie - 9 points (Iceland 6pts, Sweden 3pts)
43.U2 - 9 points (Slovenia 3pts, Bosnia 3pts, Croatia 2pts, Slovakia 1pt)
45.David Bowie - 8 points (Ireland 3pts, UK 2pts, Iceland 2pts, Denmark 1pt)
45.Håkan Hellström - 8 points (Sweden 8pts)
45.Dusminguet - 8 points (Andorra 8pts)
48.Siddharta - 7 points (Slovenia 7pts)
48.Rage Against the Machine - 7 points (Portugal 7pts)
48.Myslovitz - 7 points (Poland 7pts)
48.The Kooks - 7 points (Netherlands 4pts, Germany 3pts)
48.Mogwai - 7 points (Montenegro 7pts)
48.Quimby - 7 points (Hungary 7pts)
48.Hladno Pivo - 7 points (Croatia 7pts)
48.Dino Merlin - 7 points (Bosnia 7pts)
48.Gossos - 7 points (Andorra 7pts)
57.Air - 6 points (San Marino 6pts)
57.Pearl Jam - 6 points (Portugal 4pts, Macedonia 2pts)
57.Korn - 6 points (Estonia 4pts, Latvia 2pts)
57.Kings of Leon - 6 points (Ireland 6pts)
57.Rammstein - 6 points (Bulgaria 4pts, Germany 2 pts)
57.Apulanta - 6 points (Finland 6pts)
57.Obrint Pas - 6 points (Andorra 6pts)
64.Teoman - 5 points (Turkey 5pts)
64.Madonna - 5 points (Serbia 5pts)
64.The Who - 5 points (San Marino 5pts)
64.Afterhours - 5 points (Italy 5pts)
64.Stam1ina - 5 points (Finland 5pts)
64.VETO - 5 points (Denmark 5pts)
64.The Offspring - 5 points (Czech Republic 5pts)
64.Azra - 5 points (Bosnia 5pts)
64.Whitesnake - 5 points (Bulgaria 5pts)
73.Duman - 4 points (Turkey 4pts)
73.Hey - 4 points (Poland 4pts)
73.Bruce Springsteen - 4 points (Norway 4 pts)
73.Manu Chao - 4 points (Greece 4pts)
73.UNKLE - 4 points (Georgia 4pts)
73.Kashmir - 4 points (Denmark 4pts)
73.Pirat's Sound Sistema - 4 points (Andorra 4pts)
73.Thievery Corporation - 4 points (Albania 4pts)
81.Mor ve Ötesi - 3 points (Turkey 3pts)
81.happysad - 3 points (Poland 3pts)
81.Z?????? - 3 points (Moldova 3pts)
81.Fuje - 3 points (Lithuania 3pts)
81.30 Seconds to Mars - 3 points (Kazakhstan 3pts)
81.Björk - 3 points (Iceland 3pts)
81.Travis - 3 points (Georgia 3pts)
81.Nickelback - 3 points (Bulgaria 3pts)
81.Lluís Llach - 3 points (Andorra 3pts)
90.Sezen Aksu - 2 points (Turkey 2pts)
90.Lars Winnerbäck - 2 points (Sweden 2pts)
90.Deep Purple - 2 points (San Marino 2pts)
90.Pidżama Porno - 2 points (Poland 2pts)
90.R.E.M - 2 points (Malta 2pts)
90.Kispál és a Borz - 2 points (Hungary 2pts)
90.Children of Bodom - 2 points (Finland 2pts)
90.Megadeth - 2 points (Cyprus 2pts)
90.Disturbed - 2 points (Bulgaria 2pts)
90.Marilyn Manson - 2 points (Belarus 2pts)
90.Aerosmith - 2 points (Armenia 2pts)
90.La Gossa Sorda - 2 points (Andorra 2pts)
102.Emerson, Lake & Palmer - 1 point (San Marino 1p)
102.Animal ???Z - 1 point (Kazakhstan 1pt)
102.Subsonica - 1 point (Italy 1 pt)
102.Hot Chip - 1 point (Iceland 1pt)
102.Mokoma - 1 point (Finland 1pt)
102.Sufjan Stevens - 1 point (Azerbaijan 1 pt)
102.Ovidi Montllor - 1 point (Andorra 1pt)
102.The Clash - 1 point (Albania 1pt)

USA v Europe

European Chart position in the bracket:

1. The Beatles (4)
2. Radiohead (2)
3. Coldplay (1)
4. Death Cab for Cutie (43)
5. Weezer (-)
6. Beck (37)
7. Modest Mouse (-)
8. Red Hot Chili Peppers (6)
9. Nine Inch Nails (-)
10. The Shins (-)

Brazil v Europe

1. Coldplay (1)
2. The Beatles (4)
3. Amy Winehouse (36)
4. Radiohead (2)
5. Los Hermanos (-)
6. Arctic Monkeys (-)
7. The Strokes (-)
8. The Killers (17)
9. Foo Fighters (16)
10. Oasis (33)

Australia v Europe

1. Coldplay (1)
2. Radiohead (2)
3. Muse (5)
4. The Beatles (4)
5. Death Cab for Cutie (43)
6. Red Hot Chili Peppers (6)
7. Daft Punk (30)
8. Bloc Party (28)
9. The Presets (-)
10. Foo Fighters (16)

Each country voting

Albania

The Clash - 1 point
Pink Floyd - 2 points
Beck - 3 points
Thievery Corporation - 4 points
The Cure - 5 points
Led Zeppelin - 6 points
Moby - 7 points
Bob Dylan - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Andorra

Ovidi Montllor - 1 point
La Gossa Sorda - 2 points
Lluís Llach - 3 points
Pirat's Sound Sistema - 4 points
The Beatles - 5 points
Obrint Pas - 6 points
Gossos - 7 points
Dusminguet - 8 points
Antonia Font - 10 points
Els Pets - 12 points

Armenia

Moby - 1 point
Aerosmith - 2 points
Muse - 3 points
Nightwish - 4 points
Coldplay - 5 points
The Beatles - 6 points
Opeth - 7 points
Pink Floyd - 8 points
Metallica - 10 points
System of a Down - 12 points

Austria

System of a Down - 1 point
Metallica - 2 points
Placebo - 3 points
The Killers - 4 points
Muse - 5 points
Foo Fighters - 6 points
Red Hot Chili Peppers - 7 points
Radiohead - 8 points
Die Ärzte - 10 points
Coldplay - 12 points

Azerbaijan

Sufjan Stevens - 1 point
Beck - 2 points
Sigur Rós - 3 points
Pink Floyd - 4 points
Oasis - 5 points
Metallica - 6 points
Coldplay - 7 points
Nirvana - 8 points
The Beatles - 10 points
Radiohead - 12 points

Belarus

Linkin Park - 1 point
Marilyn Manson - 2 points
Red Hot Chili Peppers - 3 points
Metallica - 4 points
The Beatles - 5 points
Moby - 6 points
Placebo - 7 points
Coldplay - 8 points
Radiohead - 10 points
Depeche Mode - 12 points

Belgium

Nirvana - 1 point
Bloc Party - 2 points
The Beatles - 3 points
Muse - 4 points
Daft Punk - 5 points
Moby - 6 points
Sigur Rós - 7 points
Coldplay - 8 points
dEUS - 10 points
Radiohead - 12 points

Bosnia and Herzegovina

Pink Floyd - 1 point
Muse - 2 points
U2 - 3 points
Iron Maiden - 4 points
Azra - 5 points
Radiohead - 6 points
Dino Merlin - 7 points
Red Hot Chili Peppers - 8 points
Metallica - 10 points
Coldplay - 12 points

Bulgaria

Queen - 1 point
Disturbed - 2 points
Nickelback - 3 points
Rammstein - 4 points
Whitesnake - 5 points
Depeche Mode - 6 points
Nightwish - 7 points
Red Hot Chili Peppers - 8 points
Linkin Park - 10 points
Metallica - 12 points

Croatia

Led Zeppelin - 1 point
U2 - 2 points
Pink Floyd - 3 points
Iron Maiden - 4 points
Depeche Mode - 5 points
Red Hot Chili Peppers - 6 points
Hladno Pivo - 7 points
Radiohead - 8 points
Metallica - 10 points
Coldplay - 12 points

Cyprus

The Killers - 1 point
Megadeth - 2 points
Opeth - 3 points
Bob Dylan - 4 points
Coldplay - 5 points
Muse - 6 points
The Doors - 7 points
System of a Down - 8 points
Metallica - 10 points
Radiohead - 12 points

Czech Republic

The Beatles - 1 point
Red Hot Chili Peppers - 2 points
Nirvana - 3 points
System of a Down - 4 points
The Offspring - 5 points
Linkin Park - 6 points
Nightwish - 7 points
Metallica - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Denmark

David Bowie - 1 point
Depeche Mode - 2 points
Sigur Rós - 3 points
Kashmir - 4 points
VETO - 5 points
The Beatles - 6 points
Metallica - 7 points
Muse - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Estonia

Radiohead - 1 point
Nirvana - 2 points
Placebo - 3 points
Ko?n - 4 points
Red Hot Chili Peppers - 5 points
System of a Down - 6 points
Linkin Park - 7 points
Franz Ferdinand - 8 points
Metallica - 10 points
Coldplay - 12 points

Finland

Mokoma - 1 point
Children of Bodom - 2 points
Iron Maiden - 3 points
System of a Down - 4 points
Stam1ina - 5 points
Apulanta - 6 points
Coldplay - 7 points
Nightwish - 8 points
In Flames - 10 points
Metallica - 12 points

France

Massive Attack - 1 point
Red Hot Chili Peppers - 2 points
Nirvana - 3 points
Portishead - 4 points
Pink Floyd - 5 points
The Beatles - 6 points
Daft Punk - 7 points
Muse - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Georgia

Depeche Mode - 1 point
Red Hot Chili Peppers - 2 points
Travis - 3 points
UNKLE - 4 points
The Doors - 5 points
The Beatles - 6 points
Pink Floyd - 7 points
Placebo - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Germany

Radiohead - 1 point
Rammstein - 2 points
The Kooks - 3 points
Foo Fighters - 4 points
Red Hot Chili Peppers - 5 points
Linkin Park - 6 points
System of a Down - 7 points
Metallica - 8 points
Coldplay - 10 points
Die Ärzte - 12 points

Greece

Muse - 1 point
Depeche Mode - 2 points
The Cure - 3 points
Manu Chao - 4 points
Moby - 5 points
Massive Attack - 6 points
Placebo - 7 points
Portishead - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Hungary

System of a Down - 1 point
Kispál és a Borz - 2 points
Placebo - 3 points
Linkin Park - 4 points
Red Hot Chili Peppers - 5 points
Metallica - 6 points
Quimby - 7 points
Radiohead - 8 points
Massive Attack - 10 points
Coldplay - 12 points

Iceland

Hot Chip - 1 point
David Bowie - 2 points
Björk - 3 points
MGMT - 4 points
Muse - 5 points
Death Cab for Cutie - 6 points
The Beatles - 7 points
Coldplay - 8 points
Radiohead - 10 points
Sigur Rós - 12 points

Ireland

Beck - 1 point
Bloc Party - 2 points
David Bowie - 3 points
Sigur Rós - 4 points
Muse - 5 points
Kings of Leon - 6 points
MGMT - 7 points
Coldplay - 8 points
The Beatles - 10 points
Radiohead - 12 points

Israel

Queen - 1 point
Nirvana - 2 points
Muse - 3 points
Red Hot Chili Peppers - 4 points
Led Zeppelin - 5 points
Metallica - 6 points
Coldplay - 7 points
Pink Floyd - 8 points
The Beatles - 10 points
Radiohead - 12 points

Italy

Subsonica - 1 point
Sigur Rós - 2 points
Led Zeppelin - 3 points
Muse - 4 points
Afterhours - 5 points
Queen - 6 points
Pink Floyd - 7 points
The Beatles - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Kazakhstan

Animal ???Z - 1 point
????? - 2 points
30 Seconds to Mars - 3 points
The Beatles - 4 points
System of a Down - 5 points
Metallica - 6 points
Radiohead - 7 points
Muse - 8 points
Coldplay - 10 points
Linkin Park - 12 points

Latvia

Nirvana - 1 point
Korn - 2 points
Muse - 3 points
System of a Down - 4 points
Moby - 5 points
Linkin Park - 6 points
Metallica - 7 points
Radiohead - 8 points
Placebo - 10 points
Coldplay - 12 points

Lithuania

Nirvana - 1 point
Depeche Mode - 2 points
Fuje - 3 points
Linkin Park - 4 points
Moby - 5 points
Metallica - 6 points
Red Hot Chili Peppers - 7 points
Radiohead - 8 points
Andrius Mamontovas - 10 points
Coldplay - 12 points

Luxembourg

Red Hot Chili Peppers - 1 point
Beck - 2 points
The Beatles - 3 points
Bloc Party - 4 points
Pink Floyd - 5 points
Muse - 6 points
The Killers - 7 points
Placebo - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Macedonia

Placebo - 1 point
Pearl Jam - 2 points
Depeche Mode - 3 points
Red Hot Chili Peppers - 4 points
The Doors - 5 points
Foo Fighters - 6 points
Metallica - 7 points
Massive Attack - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Malta

Portishead - 1 point
R.E.M - 2 points
Metallica - 3 points
Pink Floyd - 4 points
Depeche Mode - 5 points
Led Zeppelin - 6 points
Muse - 7 points
The Beatles - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Moldova, Republic Of

The Beatles - 1 point
Pink Floyd - 2 points
Z?????? - 3 points
Nirvana - 4 points
Placebo - 5 points
Muse - 6 points
Moby - 7 points
????? - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Montenegro

Sigur Rós - 1 point
Led Zeppelin - 2 points
Depeche Mode - 3 points
The Cure - 4 points
Portishead - 5 points
Placebo - 6 points
Mogwai - 7 points
The Beatles - 8 points
Radiohead - 10 points
Massive Attack - 12 points

Netherlands

Daft Punk - 1 point
The Killers - 2 points
Metallica - 3 points
The Kooks - 4 points
Foo Fighters - 5 points
Red Hot Chili Peppers - 6 points
The Beatles - 7 points
Muse - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Norway

Led Zeppelin - 1 point
The Killers - 2 points
Pink Floyd - 3 points
Bruce Springsteen - 4 points
Foo Fighters - 5 points
Muse - 6 points
Metallica - 7 points
The Beatles - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Poland

Nirvana - 1 point
Pidżama Porno - 2 points
happysad - 3 points
Hey - 4 points
Radiohead - 5 points
Red Hot Chili Peppers - 6 points
Myslovitz - 7 points
System of a Down - 8 points
Coldplay - 10 points
Metallica - 12 points

Portugal

Amy Winehouse - 1 point
Nirvana - 2 points
Portishead - 3 points
Pearl Jam - 4 points
MGMT - 5 points
Metallica - 6 points
Rage Against the Machine - 7 points
Muse - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Romania

Muse - 1 point
Portishead - 2 points
Pink Floyd - 3 points
Moby - 4 points
Red Hot Chili Peppers - 5 points
Massive Attack - 6 points
Placebo - 7 points
Metallica - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Russian Federation

Linkin Park - 1 point
Nirvana - 2 points
The Beatles - 3 points
Depeche Mode - 4 points
Moby - 5 points
????? - 6 points
Muse - 7 points
Coldplay - 8 points
Placebo - 10 points
Radiohead - 12 points

San Marino

Emerson, Lake & Palmer - 1 point
Deep Purple - 2 points
Pink Floyd - 3 points
Coldplay - 4 points
The Who - 5 points
Air - 6 points
Queen - 7 points
Bob Dylan - 8 points
Massive Attack - 10 points
Genesis - 12 points

Serbia

The Killers - 1 point
The Cure - 2 points
Red Hot Chili Peppers - 3 points
Pink Floyd - 4 points
Madonna - 5 points
Metallica - 6 points
Amy Winehouse - 7 points
Depeche Mode - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Slovakia

U2 - 1 point
Oasis - 2 points
Linkin Park - 3 points
Pink Floyd - 4 points
Nirvana - 5 points
Placebo - 6 points
Red Hot Chili Peppers - 7 points
Metallica - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Slovenia

The Beatles - 1 point
Iron Maiden - 2 points
U2 - 3 points
Queen - 4 points
Radiohead - 5 points
Red Hot Chili Peppers - 6 points
Siddharta - 7 points
Metallica - 8 points
Massive Attack - 10 points
Coldplay - 12 points

Spain

Nirvana - 1 point
Placebo - 2 points
Amy Winehouse - 3 points
Oasis - 4 points
Franz Ferdinand - 5 points
The Beatles - 6 points
The Killers - 7 points
Muse - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Sweden

The Killers - 1 point
Lars Winnerbäck - 2 points
Death Cab for Cutie - 3 points
Radiohead - 4 points
The Beatles - 5 points
Metallica - 6 points
In Flames - 7 points
Håkan Hellström - 8 points
Kent - 10 points
Coldplay - 12 points

Switzerland

The Killers - 1 point
Beck - 2 points
Pink Floyd - 3 points
Placebo - 4 points
Portishead - 5 points
The Beatles - 6 points
Red Hot Chili Peppers - 7 points
Muse - 8 points
Radiohead - 10 points
Coldplay - 12 points

Turkey

Placebo - 1 point
Sezen Aksu - 2 points
Mor ve Ötesi - 3 points
Duman - 4 points
Teoman - 5 points
Massive Attack - 6 points
Pink Floyd - 7 points
Metallica - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Ukraine

Moby - 1 point
???? - 2 points
System of a Down - 3 points
The Beatles - 4 points
Depeche Mode - 5 points
Metallica - 6 points
Placebo - 7 points
Muse - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

United Kingdom

Oasis - 1 point
David Bowie - 2 points
Red Hot Chili Peppers - 3 points
The Killers - 4 points
Foo Fighters - 5 points
Bloc Party - 6 points
The Beatles - 7 points
Muse - 8 points
Coldplay - 10 points
Radiohead - 12 points

Heineken Open'er Festival 2008, dzień 3.

Tue, 15 Jul 2008 11:55:14 +0000

Heineken Open'er Festival, dzień 3.

Z powodu pewnych przyczyn wyższych zjawiłem się tylko na jeden, ostatni, ale - moim zdaniem - zdecydowanie najważniejszy dzień tegorocznego Open'era. Każdy kto interesuje się elektroniką nie może z czystym sumieniem opuścić koncertów Goldfrapp, The Chemical Brothers i Massive Attack mających miejsce zaledwie 100km od domu. Niestety, zmuszony bywa opuścić koncerty Oszibarack, Vavamuffin i Martiny Topley - Bird na które też ostrzyłem sobie zęby, ale o tym później.

Po przyjeździe pierwsze co rzuciło się w oczy to ogrom. Ilość ludzi na miejscu początkowo wręcz przytłacza, a z każdą chwilą napływały kolejne fale fanów muzyki. Wszystko zaczęło się od dość zabawnej kontroli (nie wiem czy wyglądam na krewnego Bin Ladena, ale zawsze muszę na wszelakich bramkach zostać wymacany podwójnie do diabła!), ale jakoś udało się ją przejść i zawitałem na terenie Kosakowa.

Od razu zaczęło się muzycznie oczywiście. Rozwaliłem się na trawce niedaleko Main Stage i nasłuchiwałem co też ma do zaoferowania to "słynne" i wszędzie ostatnio obecne Lao Che. Nie oczekiwałem zbyt wiele, bo i to nie moje klimaty muzyczne, ale i tak byłem odrobinę zaskoczony - zwykły, normalny do bólu rockowy koncert. Kłóciłbym się o to czy taki zespół powinien otrzymywać miejsce na scenie głównej podczas gdy doskonały i obecny na festiwalu z całą orkiestrą (!) Oszibarack został wepchnięty na znacznie mniejszą scenę.

O 21 do akcji wkroczyła, a raczej wkroczyli, Goldfrapp. Bardzo cenię ich muzykę i nie ukrywam, że koncert znacznie mnie rozczarował. Po pierwsze - cały czas miałem w głowie myśl - "co ona do cholery robi na takiej scenie z takim repertuarem?!". Nie zrozumiałem i nie jestem w stanie zrozumieć czemu Goldfrapp grali tyle kawałków z nowej, spokojniejszej "Seventh Tree"? To niezła płyta, ale ewidentnie klubowa. Końcówka koncertu go uratowała, nareszcie pojawiło się sporo energii (no i było "U Never Know" z tym cudownym baseeeeem!), ale i żalu, bo pokazało to ogromny potencjał koncertowy Goldfrapp, który tego dnia został trochę zmarnowany. Mniej wyglądu anioła i plumkania na harfie (chociaż zgoda, "Utopia" zabrzmiała pięknie i nie mówię, że Goldfrapp miała grać tylko skoczne kawałki!), więcej energii i byłoby dobrze. Zabrakło "Fly Me Away", zabrakło tony innych świetnych kawałków, które zazwyczaj Allison wykonuje i nie ukrywam, że trochę mnie to zaskoczyło.

Po Goldfrapp chciałem ewakuować się na chwilę na Oszibaracka, ale... ale dopiero po koncercie odwróciłem się do tyłu i zobaczyłem za sobą masę ludzi po horyzont. W obawie o utratę miejsca na ukochane Massive Attack cierpliwie stałem pod sceną (a pochwalę się, że miejsce miałem po prostu idealne, praktycznie naprzeciw 3D!) i czekałem. Było to o tyle frustrujące, że miałem w głowie świadomość, że Agim i spółka zapewne dają paręset metrów dalej naprawdę fajne show, "Plim Plum Plam" Oszibarack to kapitalna płyta i co ważne, świetnie dopasowana do grania na żywo. Zresztą, sam Agim to koleś rozgarnięty i potrafi każdy kawałek odpowiednio zaaranżować i dopasować do występu przed publiką. Przy okazji pozdrowienia dla niego. ;)

Po dłużącym się czekaniu i ciągłym wzroście napięcia nadszedł TEN MOMENT. Moment na którym czekałem bite 6 lat, bo tyle czasu słucham Massive. Zdecydowanie, zdecydowanie było warto, bo i koncert był magiczny. Szczerze mówiąc nie umiem wskazać rzeczy, która mi się nie podobała - były kawałki planowane na "Weather Underground" i bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły, moje oczekiwania względem tej płyty były naprawdę bardzo duże i widzę, że 3D tradycyjnie nie zamierza mnie zawieść. W połowie koncertu pojawiło się więcej kompozycji z poprzednich płyt - była "Inertia Creeps" z tymi niesamowitymi wizualizacjami, było świetnie wykonane "Angel" i te niesamowite gitary w "Risingson". Było cudownie, stałem na dodatek w sąsiedztwie innych fanów Massive i dosłownie zanurzyłem się w muzykę. Na te półtorej godziny naprawdę, cholera, czułem co to znaczy szczęście i dziękowałem Bogu, że dał del Naji taki talent jaki dał. Byle do "Weather Underground" i byle płyta została wydana szybciej niż się mówi, czyli w 2009. Naczekaliśmy się już sporo czasu i chyba zasługujemy na to żeby nareszcie usłyszeć materiał w całości, prawda? ;))

Po Massive niestety organizm ze mną wygrał i musiałem uciekać spod sceny do Toi Toia. ;p Jestem o to delikatnie mówiąc zły, bo straciłem w rzeczy samej swoje świetne miejsce i Chemicznych Braci oglądałem już z gorszej perspektywy. Ale najpierw będzie zjebka dla organizatorów. Okay, rozumiem, HEINEKEN Open'er Festival, piwo musi być promowane i nalewane wszędzie, nawet za sporą cenę (chociaż obawiałem się i tak wyższej), ale błagam - za rok więcej innych trunków. Nie mówię tego z czystego kaprusu, najzwyczajniej w świecie są ludzie którzy nie lubią, a co gorsza nie za bardzo mogą pić piwo - parę automatów z kawą i Coca Colą do których były kolejki jak z lat 80' to naprawdę za mało! Mogę za rok zapłacić za tą cholerną Colę, czy najlepiej wodę nawet i z 10 złotych, ale błagam - niech to w ogóle będzie dostępne. ;pp

Ale mniejsza z tym, dało się wytrzymać wszystkie niedogodności, bo i Massive Attack tak mnie "kopnęło", że myślami byłem jeszcze pod sceną podczas ich koncertu. I chyba to zepsuło mi odrobinę występ Chemical Brothers. Owszem, bawić się można było nieźle, ba, zagrali swoje najlepsze kawałki i naprawdę dodali fajne wizualizacje (zgoda, wielu mówi że to efekciarstwo, ale na mnie osobiście wrażenie robi i jest zrobione naprawdę profesjonalnie), ale ja wciąż byłem w głowie na Massive. ;p Poza tym i miejsce miałem trochę gorsze, stałem znacznie dalej, a i, cholera, nie wiem... coś mi nie grało. Może mam jakieś oldskulowe podejście, ale jak jest koncert to chciałbym zobaczyć artystę, widzieć że nawiązuje on jakiś kontakt z publiką. Chemicalsi weszli, puścili świetne show, ale to było jakieś takie mało... koncertowe? Dobrze to ktoś podsumował podczas rozmowy - "Ey, tam na scenie jest chyba tylko jeden z nich, prawda?!", "Nie ma mowy, to sprzątaczka, Chemicalsi dawno liczą kasę w garderobie...". Niestety, odrobinę to tak wyszło, bynajmniej w moich oczach. Może inaczej byłoby gdyby - i to byłoby najlepsze wyjście! - Chemical Brothers zagrali przed Massive Attack? Byłyby siły na szaleństwo na 100%, a potem MA byłoby daniem ostatnim, a zarazem głównym.

Mimo wszystko, moje wrażenia są bardzo pozytywne. Największy plus to cudowny, genialny występ Massive Attack, który spełnił moje marzenia i zostanie w mojej głowie do końca życia. Po drugiej stronie barykady postawiłbym kiepski timeing line-upu (Martina, Oszibarack i Vavamuffin mogli być ustawieni tak żeby więcej ludzi mogło ich zobaczyć - są tego warci) i chyba w pewnym sensie występ Goldfrapp, który wyraźnie mnie rozczarował. Teraz pozostaje czekać do roku 2009 i mieć nadzieję, że organizatorzy Open'era ponownie przygotują tyle łakomych kąsków także dla nas, fanów elektroniki. :)

EDIT - Wszyscy mają pozdrowienia, to ja w sumie też chcę. ;d I taaaak, oczywiście dla Karolinki (cmok, cmok ;pp) z którą udało się zamienić parę zdań na tematy wszelakie. Do zobaczyska jak najszybciej, wtedy Cię porwę na trochę dłużej. :) Dla Sephiela za wspólną zabawę pod Main Stage, zapoznanie z ciekawymi koleżankami (:p), nakłonienie mnie do wypicia tego cholernego piwa. ;p Pozdrowienia anonimowe też do dziewczyny "po prawej" z koncertu Massive Attack z którą się bawiłem i z którą śpiewaliśmy wszystkie kawałki po kolei i do - chyba lekko naćpanych? ;p - Anglików z którymi sobie kicałem na Chemical Brothers.

Lao Che
Goldfrapp
Massive Attack
The Chemical Brothers

Supreme Beings of Leisure - 11i [PL, recenzja]

Fri, 11 Jul 2008 08:26:30 +0000

Supreme Beings of Leisure - "11i"

Każdy miłośnik muzyki trafia czasem podczas swoich muzycznych poszukiwań na mniej znane zespoły, które nieoczekiwanie zachwycają go swoją twórczością. Takim właśnie odkryciem dla mnie jest jeszcze świeża płyta „11i” mało znanej brytyjskiej formacji Supreme Beings of Leisure, której skromna kampania reklamowa jest w całości oparta o Internet.
SBOL stosunkowo szerszej publiczności dało się poznać utworem „Under the Gun” ze ścieżki dźwiękowej do opartej na fabule „Matrixa” produkcji „Animatrix”. To co uderza na „11i” to fakt, że Supreme od samego początku płyty prezentują bardzo interesującą i spójną mieszaninę elektroniki z modnymi ostatnio brzmieniami z pogranicza lounge i chillout, wszystko to zaprawione jest jeszcze smaczkiem w postaci doskonałego, charakterystycznego i wyrazistego głosu wokalistki, Geri Soriano. Płyta praktycznie cały czas zaskakuje swoją świeżością oraz ilością niesionych ze sobą emocji. „11i” jest jak wspomniałem bardzo spójne – to rzadko już dziś spotykany rodzaj płyty, której należy słuchać w całości by w pełni poczuć jej smak i atmosferę. Obydwóch tych rzeczy w istocie na krążku nie brakuje. Album tworzy 11 interesujących i świetnie napisanych kompozycji, które nie pozwalają odłożyć płyty na półkę, a dwie perełki w postaci „Oneness” i „Ride” śmiało mogą walczyć o miano najciekawszych utworów z pogranicza swoich gatunków. Od razu trzeba zaznaczyć, że nie jest to płyta potencjalnych przebojów, nawet na skalę muzyki elektronicznej, wątpię też by występom Supreme na żywo towarzyszyła jakaś niesamowita oprawa wizualna, ale „11i” trafia do słuchacza w zupełnie inny, oparty tylko o muzyczne doznania sposób. Może dlatego tak ciężko się z tą płytą rozstać? To muzyka z jednej strony dosyć melancholijna, ale zarazem elegancka (bynajmniej nie tylko dla muzycznych snobów!) oraz pełna długo oczekiwanej świeżości wniesionej w chillout. Nie bez powodu używam słowa „świeżość” tak często – SBOL przywrócili mi swoim albumem wiarę w możliwość postępu tzw. „chillout music”, która ostatnio poczęła zjadać własny ogon i opierać się jedynie o nudne składanki z wyrazem „cafe” w nazwie. Wiele współczesnych płyt powiązanych z chilloutem ma jedynie relaksować, „11i” dodatkowo wzbudza u słuchacza sporo emocji i za sprawą intrygujących, klimatycznych tekstów skłania do dodatkowego wsłuchania się w zmysłowy głos Geri Soriano. Wrażeń album Supreme Beings of Leisure dostarcza sporo, dla mnie to bez wątpienia wydawnictwo wyważone, stworzone do słuchania nocą, także dość zmysłowe (szczególnie dużo erotyzmu niesienie ze sobą kawałek „This World”), ale jednocześnie potwornie wciągające. To nie jest płyta, która jedynie przyjemnie gra w tle – po pewnym czasie chce się jej słuchać na plaży, w samochodzie, a nawet pochwalić się swoim nowym odkryciem znajomym, którzy wpadają na kawę. Na „11i” znajdują się także dwie odrobinę odmienne stylistycznie, szybsze kompozycje „Swallow”, oraz „Good” (są one podobne stylem do poprzednich, także godnych polecenia albumów formacji), ale i one dobrze wpisują się w koncept płyty.
„i11” to płyta która nakazuje porównać się do wina – jest smaczna, często wytrawna, ale z całą pewnością nie zarezerwowana dla jakiejś wąskiej, fanatycznej grupy odbiorców. Moje doświadczenie pozwala mi też powiedzieć, że posiada najbardziej unikalną właściwość wina – im jest starsza, tym bardziej, z każdym kolejnym przesłuchaniem, pozwala się sobą cieszyć.

Wydawca: Rykodisc

Spis utworów:
1. The Light
2. This World
3. Mirror
4. Swallow
5. Good
6. Pieces
7. Angelhead
8. Ride
9. Oneness
10. Everywhere
11. Lay Me Down