Mylengrave's Last.fm Journal

Przyjemnie nawet było

Sat, 27 Feb 2010 09:46:45 +0000

Pia 26 II – Agnieszka Chylińska
Cóż, spodziewałam się może jakiegoś większego show, ale i tak bardzo mi się podobało. Przede wszystkim już na początku bardzo fajny gest, bo wyszła i się ładnie "ukłoniła" wszystkim, długo i serdecznie. Wokalnie doskonale, szkoda tylko, że covery, które śpiewała nie były jakieś bardziej znane...tzn. mam na myśli, że jakieś wielkie hity, nie wiem, standardy metalowe czy tam dance'owe, jak woli:) Troszkę dziwnie się ruszała, ale to pewnie przyzwyczajenie do ostrzejszego stylu. Dość marnie wychodziły jej tańce "biodrowe", ale i tak dawała radę. Jaka ona wysoka! I chuda niestety... Jak dla mnie to za dużo przeklinała, ale emanowała taką serdecznością, pogodnością...
Powtórzyłabym, nie ma co:)

Natalia Lesz w Rzeszowie

Wed, 11 Feb 2009 22:55:34 +0000

Pon 9 II – Koncert Natalia Lesz Tour
Natalia Lesz mimo krytyki mediów i masowej nagonki "specjalistów", ma się psychicznie bardzo dobrze, co widać w wykonaniach pełnych uczucia. Wszystko szczerze, bez udawania. Wokal pozytywnie mnie zaskoczył, prawie wszystko na żywo (bo Natalia niestety nie wyciąga, ale może to kwestia czasu), naprawdę super. Tancerki bardzo fajne, szkoda tylko, że Natalia tak mało się ruszała.
Koncert absolutnie na plus.

Tu nages - Ty pływasz

Thu, 22 May 2008 12:46:44 +0000

Tu Nages
Je connais bien ce regard,
ces yeux qui se ferment par instant
Ces pensées qui nous séparent,
qu'on ne partage męme en ręvant
Fixés droit vers l'océan, belle muette,
course d'enfants
Ou de vies que tu caches ŕ l'abri
dans ton silence que brise ma voix
Je le sens

J'aimerai tant savoir souffler
comme le vent sur ton doux visage
Faire partir le noir disparaître
le temps casser les nuages
Parler męme tout bas juste
pour toi et moi
Des petits riens,
mais lŕ-bas au loin...
Tu nages

Tu nages sans t'arręter dans
les eaux profondes quelque part
Tu nages pour ne pas couler ici bas,
c'est déjŕ le soir
Et moi j'attends sur le pont
impuissante et seule si souvent
Moi qui n'aime que ta voix
petit point sur l'horizon
J'ai peur qu'un jour
tu ne reviennes pas

J'aimerai tant savoir souffler
comme le vent sur ton beau visage
Faire se lever l'espoir, les richesses d'avant,
nos plus belles pages
Parler męme tout bas,
juste pour toi et moi
Tu te souviens mais lŕ-bas,
au loin...
Tu nages...

Tu nages...
Tu nages...

Ty pływasz
Znam dobrze to spojrzenie
Te oczy, które zamykają się na chwile
Te myśli, które nas dzielą
Których nie poznam nawet we śnie
Wpatrzone dokładnie w ocean, pięknie ciche
Jak skarcone dzieci
Albo okruchy życia, które chowasz pod maską
Twojej ciszy, która załamuje mój głos
Czuję to

Chciałabym tyle wiedzieć,
Jak wiatr muskać twoją delikatną twarz
Zdewastować doszczętnie czerń,
Uwięzić czas, rozwiać chmury
Mówić nawet wszystko szeptem
Byśmy tylko my słyszeli
O tych nieważnych szczegółach
Ale tam, w dali...
Ty pływasz...

Pływasz bez wytchnienia
Gdzieś tam, w głębokich wodach
Pływasz by nie utonąć
A tutaj zapada już zmrok
A ja czekam na moście
Bez sił i osamotniona
Jedyne, co kocham to twój głos
Mały punkt na horyzoncie
Boje się, że pewnego dnia
Ty nie wrócisz

Chciałabym tyle wiedzieć,
Jak wiatr muskać twoją delikatną twarz
Zbudzić nadzieję, bogactwa przeszłości
Uwięzić czas, rozwiać chmury
Mówić nawet wszystko szeptem
Byśmy tylko my słyszeli
O tych nieważnych szczegółach
Ale tam, w dali...
Ty pływasz...

Celine Dion
Tout l'or des hommes
1 fille & 4 types
SBME Strategic Marketing Group
Columbia

Melanie - tłumaczenie

Wed, 21 May 2008 20:21:33 +0000

Melanie - Melania
Melanio
Wybacz mi jeśli mówię tak do ciebie
Ale smutków są miliony
I przynoszę Ci dzisiaj jeden pod tą nazwą
Wszystkie dzieci z mojej piosenki
Dzieci, które są na skraju nocy
Dzieci, które nigdy nie staną się silne

Melanio
Mogłabyś bez problemu opowiedzieć mi życie
Nie uczyniłam z ciebie mojej najlepszej przyjaciółki
Tak czy siak, widzę jak się uśmiechasz

Melanio
To twoja odwaga, dzięki której mam swoją własną
Ja, która jestem silna na każdej płaszczyźnie, atakowana przez każdą, nawet najmniejszą rzecz
Uspokajam się, kiedy biorę cię za rękę

Melanio
Z przyjemnością pomyślałabym, że jest to utopia
Która została zbudzona z czułością
Wszystkie te śpiące królewny
Nie są w stanie na nowo obudzić dziecka
W muzyce
W pojedynczym uderzeniu różdżką
By uleczyć ból w sekundę

Melanio
Nie jesteś sama kiedy śpiewam dla ciebie
Nie jesteś sama jeśli słyszymy mój głos
Nie jesteś sama, świat jest tutaj

Melanio
Wszystkie cierpienia są już jaśniejsze
Odkrywając to, co któregoś dnia możemy pokochać
I to ty, która uczysz nas kochać

Melanio

Celine Dion Melanie Melanie

A Quatre Pas D'ici - Cztery stopnie wyżej

Fri, 4 Apr 2008 22:16:11 +0000

Ne cherche pas mon petit ton coin de paradis
Il t'attend gentiment a quatre pas d'ici
Il pleut des pluies de musique
Tes yeux ont des fleurs magiques a regarder
Ce n'est pas un ...
Dans un coin de Caroline
Non non c'est pour de bon
Dans un coin de tes rêves
Cours au soleil mon petit
Tu seras un chef indien
Ton ami Superman te conduira par la main
À quatre pas d'ici

La vie qui te fait la fête
A mis des bals de planetes autour de toi
Ce n'est pas un ...
Dans un coin de Caroline
Non non c'est pour de bon
Dans un coin de tes rêves

Cours au soleil mon petit
Cours au soleil mon petit
Tu seras un chef indien
Ton ami Superman te conduira par la main
A quatre pas d'ici

Dans un ciel de rouge et d'or
Capitaine Kidd qui sourit
Est sur son île au tresor
A quatre pas d'ici

C'est ton voyage ton univers
Pas un nuage pas d'hiver

Cours au soleil mon petit
Dans un ciel de rouge et d'or
Capitaine Kidd qui sourit
Est sur son île au tresor
A quatre pas d'ici

A quatre pas d'ici
Cours au soleil mon petit
Tu seras un chef indien
Ton ami Superman te conduira par la main
A quatre pas d'ici

Nie szukaj swojej części nieba
Ona czeka błagalnie 4 stopnie wyżej stąd
Pada deszcz, deszcz muzyki
Twoje oczy mają magiczne kwiaty żeby na to patrzeć
To nie na północ od Chin.
W rogu Karoliny
Nie, nie to jest tak naprawdę
W kąciku Twoich snów
Biegnij pod słońcem moje dziecko
Będziesz wodzem Indian
Twój przyjaciel Superman będzie trzymał Cię za rękę
4 stopnie wyżej

Życie, które robi z Ciebie zabawę
Położyło planety koło Ciebie
To nie na północ od Chin.
W rogu Karoliny
Nie, nie to jest tak naprawdę
W kąciku Twoich snów

Biegnij pod słońcem moje dziecko
Biegnij pod słońcem moje dziecko
Będziesz wodzem Indian
Twój przyjaciel Superman będzie trzymał Cię za rękę
4 stopnie wyżej stąd

Biegnij po czerwonym i złotym niebie
Kapitan Kidd, który się śmieje
Jest na swojej wyspie skarbów
4 stopnie wyżej stąd

To twoja podróż w wszechświat
Nie chmura, nie zima

Biegnij pod słońcem moje dziecko
W złotym I czerwonym niebie
Kapitan Kidd, który się śmieje
Jest na swojej wyspie skarbów
4 stopnie wyżej stąd

4 stopnie wyżej stąd
Biegnij pod słońcem moje dziecko
Będziesz wodzem Indian
Twój przyjaciel Superman będzie trzymał Cię za rękę 4 stopnie wyżej stąd

Celine Dion For You Les Premières Années Ne Partez Pas Sans Moi C'est Pour Toi

Ce N'Était Qu'un Reve - To Było Tylko Jedno Marzenie

Sat, 1 Mar 2008 15:59:14 +0000

Dans un grand jardin enchanté
Tout a coup je me suis retrouvée
Une harpe des violons jouaient
Des anges au ciel me souriaient
Le vent faisait chanter l'été

Je marchais d'un pas si léger
Sur un tapis aux pétales de roses
Une colombe sur mon épaule
Dans chaque main une hirondelle
Des papillons couleurs pastel

Ce n'était qu'un reve
Ce n'était qu'un reve
Mais si beau qu'il était vrai
Comme un jour qui se leve
Ce n'était qu'un reve
Un sourire sur mes levres
Un sourire que j'ai gardé
Au-dela de mon reve

Le soleil et ses rayons d'or
Les fleurs dansaient sur un meme accord
Des chevaux blancs avec des ailes
Semblaient vouloir toucher le ciel
Vraiment j'étais au pays des fées

Ce n'était qu'un reve
Ce n'était qu'un reve
Mais si beau qu'il était vrai
Comme un jour qui se leve
Ce n'était qu'un reve
Un sourire sur mes levres
Un sourire que j'ai gardé
Au-dela de mon reve

Ce n'était qu'un reve

W dużym magicznym ogrodze
Nagle odnalazłam siebie
Okropny pisk gry skrzypiec
Anioły z nieba uśmiechały się do mnie
Wiatr czynił lato śpiewającym

Szłam po tak jasnym stopniu
Po dywanie z płatkami w różu
Gołębica na moim ramieniu,
A w każdym rękach jaskółka
Motyle kolorowe pastelowe

To było tylko jedno marzenie
To było tylko jedno marzenie
Ale tak piękne, że było prawdziwe
Gdy któregoś dnia wstało
To było tylko jedno marzenie
Uśmiech na moich ustach
Uśmiech, który miałam
Poza moim marzeniem

Złote słońce i jego promienie
Kwiaty tańczyły na podstawie tej samej umowy
Białe rumaki ze skrzydłami
Wydawało się, że chcą dotknąć nieba
Naprawdę byłam w kraju sprawiedliwości

To było tylko jedno marzenie
To było tylko jedno marzenie
Ale tak piękne, że było prawdziwe
Gdy któregoś dnia wstało
To było tylko jedno marzenie
Uśmiech na moich ustach
Uśmiech, który miałam
Poza moim marzeniem

To było tylko jedno marzenieCeline Dion Le voix du bon Dieu

Analiza "Libertine"

Tue, 1 Jan 2008 23:14:53 +0000

Mylene utworem tym zaszokowała całą Francję, na czele z Kościołem, już od
samego początku kariery popadając z nim w konflikt. Teledysk poważnie
zachwiał światopogląd młodych Francuzek, wpłynął na ich moralność,
wyzwalając je od zahamowań i redukując pewne sprawy tylko do cielesnoći,
nauczył je oddzielać miłość od seksu.
Album "Cendres De Lune" czyli "Popiół z księżyca" za motyw przewodni
przyjął sobie właśnie Księżyc, który jest z resztą obecny Mylene w Jej
późniejszych dokonaniach. Z czasem zauważamy inne Jej obsesje poza
Księżycem, są to stopy i cienie. Mylene ma tutaj skłonności do umniejszania
wielu rzeczy "mała bańka" (petite bulle d'écume), potem w innych utworach,
wszystkiego jest mało, tylko "kawałeczek", "skrawek". Wskazuje to na to, że
ludzkość nigdy nie osiągnie wszystkiego, tego, co chciałaby osiągnąć.
"Poruszana przez wiatr, a ja płonę i zaczynam być chora" (Poussée par le
vent je brűle et je m'enrhume ) - interpretacja tych słów może być różna,
jednakże w moim odczuciu Mylene porównuje się tutaj do listka na wietrze,
który łatwo można zniszczyć, którym można manipulować. Wszakże Mylene dała
się tutaj wykorzystać mężczyznom, przez których jest nieszczęśliwa i już
nigdy nie będzię tą samą osobą co wcześniej.
Wypukłości, o których mowa to z pewnością kształty Mylene, kobiece
kształty. Pokazując się nago w teledysku, dała do zrozumienia, że nie
wstydzi się siebie, mimo, że jest za chuda i ma niewielki biust. W swojej
cielesności znajduje jednak przyczynę swojego upadku i cierpień. Uczy się
cnoty, jednakże z miernym skutkiem...Jest młoda. Ma nadzieję, że poniesie
wystarczające klęski teraz, by móc w przyszłości, będąc kobietą dojrzałą
zastanowić się nad swoim wcześniejszym zachowaniem i postępowaniem,
naprawić to wszystko, móc spojrzeć na siebie w lustrze bez wstydu i
pogardy, zrzucić to wszystko ma młodość, potraktować jako "grzech
młodości", za który zapłaciła, bo z żadnym mężczyzna nie zaznała szcześćia,
seks odnajdowała jako zabawę, przez co była samotna i nieszczęśliwa. Wie,
że nie warto dla tych krótkich momentów uniesień ryzykować tak wiele,
jednakże nie może się temu oprzeć, jest zbyt słaba, żeby to zatrzymać.
Refren - "Ja, ja jestem libertynką
Jestem ladacznicą
Ja, ja jestem tak delikatna
Kiedy bierzesz mnie za rękę"

Mylene mówi o sobie, że jest libertynką, ladacznicą, bezbożnicą. Wie, że
jest to złe, ale skoro już tak jest, ma odwagę, by się do tego przyznać bez
ogródek. Jej wyuzdanie i wyzwolenie znika w jednej chwili, gdy jej
ukochany, którego tak naprawdę nie ma, bierze ją za rękę. Świadczy to o jej
zmienności i niedojrzałości, jej postawa jest karygodna.
Opisy odnoszące się do Księżyca są w tej piosence środkiem stylistycznym,
charakterystycznym dla Mylene, pare zdań słów, wyrwanych z kontekstu, które
stwarzają niepowtarzalny i misyczny nastrój.
Mylene uważa życie za smutne, jak szklankę syropu. Dlaczego? Bo wszystko
robi mechanicznie, jest kobietą niezależną, bez wstydu, bez zahamowań i z
nadszarpniętą moralnością. A jak to jest z syropem? Bardzo prosto, ktoś
jest chory, czuje się źle, zażywa okropny w smaku syrop - nadal czuje się
źle, a nawet gorzej niż poprzednio, tylko że potęgując swoje cierpienie, w
końcu staje się zdrowym. Mylene wyraźnie zaznacza tutaj chorobę, jej
postawę jako stan nienaturalny, wynaturzony, niezdrowy, patologiczny. Weźmy
pod uwagę, że Francja była dużo wcześniej liberalna niż inne kraje i dużo
rzeczy kontrowersyjnych uchodziło za zupełnie normalne i popularne, więc
Mylene musiała nieźle "narozrabiać" tym tekstem, skoro spotkała się z tak
ogromną krytyką, ale i uciechą młodych. Ktoś wreszcie zaczął ich rozumieć i
głośno o tym mówić.
Kochanie wziętę pod uwagę jako seks, naiwną ucieczkę, rzucanie się w wir
bez uczuć, które nazywa się kochaniem jest porównanie do płaczu i bólu,
przez który wyraża się brak priorytetów - najpierw miłość, dopiero potem
seks, nigdy odwrotnie. W "Libertine" występuje tylko seks, nie ma miejsca
na miłość. I dlatego "miłość" rozumiena jako "seks" jest tutaj płaczem,
który chyli czoła przed prawdziwą miłością, która jest najsilniejszym
uczuciem we wszechświecie.
Mężczyźni zupełnie inaczej odnoszą się do tych spraw, dla nich miłość to
miłość, seks to seks. Potrafią udawać miłość, by zyskać seks, nie patrząc
przy tym na konsekwencje. Mylene, podczas gdy kochanek zasypia na Jej
ciele, ulatnia się, bo wie, że to nie uczucie, to tylko chora cielesność,
więc stara się nie zaangażować, nie zakochać. Jest obecna ciałem, ale
ucieka umysłem.
Mylene szuka tych momentów uniesień, by chociaż na chwilkę osłodzić sobie
życie. Przecież jest takie gorzkie...dla tych, co nie znają miłości i nie
mają szans, na jej znalezienie.
Mylene potrzebuje pomocy innych, sama sobie radzi, ale będąc tym, kim
jest, nie może liczyć na to, że ktoś chciałby Jej pomóc. Jest sama i
samotna.
"Moje ciało się boi, mokra skóra, mam coś więcej niż duszę
Ojcze, oni ukradli moje serce!" - Mylene zdała sobie sprawę, że jest
jednak inna droga, że można inaczej! Ma pretensje do Ojca i do wszystkich
innych, którzy nie potrafili jej przestrzec przed tym wszystkim, nie
potrafili pokazać Jej właściwej drogi, przez co jest stracona...

Mylene Farmer Kate Ryan Different Cendres de Lune Libertine Libertine

Analiza "Au bout de la nuit"

Tue, 1 Jan 2008 21:59:09 +0000

Mylene w piosence o nocy, a konkretniej o jej końcu udowadnia, że miłość
tak naprawdę istnieć nie ma prawa, ponieważ jak głoszą - prawdziwa miłość
jest wieczna, a ta, która nas spotyka nigdy nie jest wieczna, zawsze kiedyś
się kończy i nic nam po niej nie zostaje, więc paradoksalnie "miłość" nie
istnieje w praktyce, a jedynie w teorii.
Mylene na samym początku bardzo się cieszy, raduje się błogością
przebywania u boku ukochanego. Czuje niepowtarzalną bliskość, nie wyobraża
sobie, żeby mogło być lepiej. Jest tak szczęśliwa, jak nigdy wcześniej.
Wie, że mogłaby trwać w tym stanie do końca życia. Atmosfera jest bardzo
miła, kochankom jest gorąco od miłosnych uniesień, cieszą się sobą bez
żadnych ograniczeń. Mylene jest traktowana jak prawdziwa dama, jej ukochany
całuje ją, w związku z czym daje Jej do zrozumienia, że nic nie musi mówić,
jest tak pięknie i wspaniale. Długo trwa ich ekstaza, jednakże Mylene wie,
że to już koniec nocy i niedługo świt nieubłaganie nadejdzie i ich
rozłączy. Szczęście nagle ginie i zaczyna się obawa, strach przed
nadchodzącym dniem. Gorąco zmienia się w zimno, następuje krępująca cisza.
Rano Mylene jest bardzo wyczerpana nocą i czuje się przez los oszukana -
przecież było tak pięknie, dlaczego to musiało kiedyś się skończyć? Popada
w obłęd, wścieka się na wszystko wokół, nie może sobie poradzić z emocjami,
myśli nawet o samobójstwie. Wyznaje miłość kochankowi, ale jego już nie ma!
Jest zła, bo została sama. Została oszukana, bo pokochała mężczyznę, który
był z Nią tylko jedną noc i nigdy więcej już nie wróci...

Mylene Farmer Cendres de Lune Au bout de la nuit

Analiza "Vieux Bouc"

Tue, 1 Jan 2008 21:57:52 +0000

Już sam początek tego przedziwnego, heretycznego utworu wsprowadza w nasze
głowy zamęt i niepokój, niespokojne, nieokiełznane dźwięki i Mylene, która
(wyadaje się, że nieświadomie) mówi "Yes, I Want You". To brzmi jak
ostatnie tchnienie, a tak naprawdę jest początkiem tego koszmaru, który
Mylene ma przeżyć i sama rozumieć jako niesamowitą przygodę.
Kim jest stary kozioł? Bohater tytułowy? (Vieux bouc). Długo możnaby się
nad tym zastanawiać, może jest to sam Bóg, może Diabeł, może obraz ogólny
mężczyzny, a może odnosi się to określenie do konkretnej osoby, o której
zachciała zakomunikować nam Mylene? Być może kozioł nie jej tutaj
przenośnią, wszakże w trakcie trwania utworu słychać jak wydaje z siebie
charakterystyczne dla tego zwierzęcia dźwięki. O podobieństwie do Boga
świadczy to, że przez utwór przwijają się w tle (ledwo słyszalnie)
fragmnety mszy, utwór także kończy wyraźnie już zaznaczony fragment mszy.
Czyżby Kościół, a może Kler miał być owym kozłem? W dodatku przymiotnik
"stary" świetnie by pasował zarówno do jednego, jak i drugiego.
Owy kozioł jest rozpalony, podekscytowany, widocznie podoba mu się cała
sytuacja. Jest on łasy na Mylene, wyraźnie zaznaczona jest dominacja kozła
nad małą, bezbronną Mylene, która jest jednak buńczuczna, więc nie siedzi w
milczeniu i wypowiada głośno swoje niezadowolenie.
Mylene słyszy wycie wiatru, może to spokój przed burzą, który w tej chwili
mogłaby odnieść do życia? Nie wie czy to pies skomli, czy dziecko płacze,
ale dla niej nie ma to znaczenia, nie ma z nimi związku, więc nie będzie
się mieszała, zajmie się sobą i kozłem. Symbolizuje to, że żyje chwilą i w
Jej głowie nie ma miejsca na myśli o konsekwencjach. Wypomina mu, że jest
słaby, więc może sugeruje nam, że kiedyś, gdy był młody był silny ( a może
także piękny i lubiany przez Mylene), a teraz już nie wzbudza
zainteresowania Mylene? Stary kochanek, który już Jej się znudził. Otwarcie
pyta, czy kozioł lubi jej piersi, jako "dzwony jutrzenkowe", wie, że kozioł
Jej pragnie, pożąda, ta sytuacja jest Jej bardzo nie na rękę. Ten hymn chce
dać mu w prezencie, chce zrobić to złośliwie i na przekór, bo przecież hymn
jest o tym, że stare kozły interesują się młodymi kobietami i chodzi im
tylko o seks, młode ciało. Krew Mylene zalewa, kiedy myśli o tym wszystkiem
"Tym razem mam piekło we krwii". Było nie było, Mylene się mu oddała, więc
została "zbrudzona". Chce by stary, obrzydliwy kochanek okazał Jej trochę
serca, zaopiekował się Nią, pokazał, że potrafi coś innego niż tylko
mechaniczne zaspokajanie swoich potrzeb. Odchodzi, zostawia go... wyraźnie
i dobitnie mówi, że ucieka od niego. Nie lubi go, nie kryje antypatii.
Kiedy jednak odchodzi staje się rzecz zaskakująca nas wszystkich, naczele
z Mylene. Jej serce ma się źle! Więc mimo wszystko tęskni za kozłem, chce,
by jeszcze raz wziął Ją w ramiona! Sama siebie nie rozumie, chce uciec, ale
tym razem z kochankiem. Jednocześnie kocha go i nienawidzi. Postanawia go
nawrócić, wyzwolić od pułapek poprzedniego życia, uczynić go człowiekiem.
Kocha go przed Bogiem, wszystko co jest poza nim zaczyna być złe, on ma być
dobry, ale paradoksalnie sam w sobie jest zły, więc czy oznacza to, że
wszystko jest już złe?
To jeden z tych utworów, które ciężko zrozumieć, bo wydają się bez sensu.
A ten, zaśpiewany z takim spokojem przechodzi wszelkie wyobrażenia o
"trudnym utworze". Nie wiemy o kim śpiewa Mylene, o czym, jakim zjawisku,
jakie relacje są w końcu między nią a kozłem, tak naprawdę nie wiemy o czym
opowiada utwór! Opierając się więc na innych utworach z "Cendres de Lune"
możemy snuć pewne przypuszczenia, że znów chodzi o cielesność i seks, że
znów mamy erotyk, ale ukryty jak wiele innych, jego znaczenia trzeba się po
głębszej analizie domyślić.
To, że Mylene oddaje się mężczyźnie, którym sama gardzi, budzi w niej
obrzydzenie uwarunkowane jest tym, że to co zakazane smakuje najlepiej.
Porównajmy to do sytuacji z życia codziennego : Młoda 18-latka idzie do
łóżka z 40-letnim mało przystojnym, mało bogatym mężczyzną, który w dodatku
ma żonę i dziecko. Dlaczego to robi? Żeby zobaczyć jak to jest. Podobne
zjawisko może zachodzić u Mylene.

Mylene Farmer Cendres de Lune Vieux bouc

Analiza "Tristany"

Tue, 1 Jan 2008 21:56:11 +0000

W tekście tym Mylene gra pewną rolę, wciela się w postać młodej i pięknej
dziewczyny o imieniu Tristana. Zauważamy pewne nawiązanie do baśni, jakoby
Tristana miała być Królewną Śnieżką. Już zupełnie wyraźnie widać to w
teledysku, który oparty jest na fabule "Królewny Śnieżki i siedmiu
krasnoludków".
Pierwsza zwrotka opowiada nam o złej carycy, która jednocześnie jest złą
wiedźmą z baśni. Jest smutna, bo dotychczas pytając swojego zwierciadła o
to, kto jest najpiękniejszy na świecie w odpowiedzi otrzymywała
potwierdzenie swego piękna, tymczasem nagle zwierciadło zaczęło wskazywać
Tristanę. Jest zdesperowana, więc uczyni wszystko, bo tylko zaspokoić swoją
próżność - potrzebę bycia nie tylko piękną, ale najpiękniejszą. Jej skrajne
zachcianki doprowadzą ją do zguby, z czego nie zdaje sobie sprawy, bo jest
zaślepiona dziką żądzą posiadania tytułu najpiękniejszej. Nie boi się
niczego, zyskała tylko jeden priorytet : być najpiękniejszą, cena tego
przedsięwzięcia nie gra roli. Z drugiej jednak strony sama jest strachliwa,
ma władzę, ale wysługuję się ciągle przecież innymi. Caryca zleca więc
zabicie Tristany swojemu własnemu ojcu, który od dłuższego już czasu służy
jej jako chłopiec na posyłki. To potwierdzenie jej okrutności i braku
skrupółów, wiemy więc, że taka sama będzie w działaniu. Jej ludzka natura
wykazuje też uczucia dobre i ciepłe, zachowuje się jak opętana, bo
nastąpiło u niej rozdwojenie jaźni - jest carycą i złą wiedźmą. Gubi się w
tym sama, więc zaczyna płakać, wkoło sami źli ludzie. Być może gra, bo
chciałaby aby to ją ludzie uważali za ofiarę tego całego zła, nie za
głównego agresora. Słowa "miłość zabiła słowa, które jej dotykały" możemy
odnieść właśnie do carycy, której poświęcona jest pierwsza zwrotka. Czyżby
więc zakochana była w Rasoukinie? To zupełnie możliwe, więc do całej tej
złości dochodzi jeszcze nieszczęśliwa miłość w ukochanym Tristany. Miłość
do niego zabiła w niej całe dobro. Nagle caryca zdaje sobie sprawę, że to
wszystko co zaplanowała przyniesie jej zgubę. Mimo wszystko na przekór
swojemu ukochanemu, na przekór całemu światu chce ponieść tę ofiarę, teraz
zaczyna sobie nawet wmawiać, że ponosi ofiarę z miłości.
Druga zwrotka odnosi się bezpośrednio do osoby carycy jako morderczyni i
zabójczyni. Jest smutna z wiadomych powodów, a rozpieszczona przez życie
jest przyzwyczajona do tego, że spełniane są każde jej zachcianki, w
związku z czym ma nadzieję, że i tym razem tak będzie. Grymasi więc i dąsa
się, obraziła się na cały świat i oczekuje przeprosin, ale lustro dalej
uważa Tristanę za najładniejszą! Tego caryca znieść już nie może, więc
myśli o tym wszystkim co ją teraz otacza już w formie przeszłej. W głowie
ma tylko rzeź, której dokona na tych, którzy się z nią nie zgadzają. Musi
pokazać, że świat należy do niej. Jest w tym wszystkim tak zatwardziała, że
popada w obłęd własnego ego.
Refren to pożegnanie z Tristaną, wszyscy smucą się z jej odejścia, ale
pozostają bierni. Dlaczego tak jest? Boją się carycy. Tristana ma zamrożone
serce, co nie oznacza jeszcze śmierci, ale stan, w którym się znajduje.
Dziewczyna widzi, że dzieje się źle, a jest tak wrażliwa, delikatna i
nieobojętna na cierpienia innych, że jej serce nie może tego znieść, a ona
sama nie ogarnia tego wszystkiego co dzieje się wokół. Cierpi tak bardzo,
że jej serce zamarzło. Lud żegna się z Tristaną i bardzo żałuje tej dobrej
dla każdego dziewczyny, nie może się pogodzić z jej odejściem. Ma pretensje
do Boga, w końcu ldzie mówią, że Bóg dał za wygraną. Zarzucając Bogu
lenistwo bluźnią, widać więc jaki był ich stosunek do Tristany.
Nagle okazuje się rzecz straszna. Podczas gdy caryca przykazuje ludowi, by
pozwolił Tristanie odejść, wychodzi na jaw to, że caryca, wiedźma i
Tristana to jedna i ta sama osoba! To wszystko jest bardzo skomplikowane.
Widzimy więc, że osoba, która jest zła, rani i nienawidzi innych, tak
naprawdę swój atak wymierzony w bliźniego kieruje w swoją stronę. Więc
Tristana zabiła się sama!
Następnie do czynienia mamy z narratorem, który spoufala się ze
słuchaczem, chce go do czegoś przekonać. Do czego? Do wyobrażenia sobie
tego wszystkiego, do ogarnięcia, co jest istnie...trudne to i tak za małe
słowo. Bo jak wyobrazić sobie to, że Tristana i caryca to ta sama osoba?
Teledysk wyraźnie obrazuje coś innego...Więc śmiem twierdzić, że Tristana
umiera dwa razy. Najpierw, tuż przed śmiercią umiera w niej zło (caryca
zjedzona przez watahę wilków), a następnie czysta już i wyzwolona od zła
umiera sama dziewczyna lub jej świadomość (gdy ukochany trzyma ją na rękach
i pyta, czy żyje, odpowiada nam przecież "ja nie znaju"). Przeszła w swoim
życiu trzy krótkie spacery, czyli trzy przemiany wewnętrzne (duchowe).
Najpierw była wiedźmą, która poddała się autodestrukcji, następnie dobrą
Tristaną, końcowo carycą, łączącą cechy obydwu poprzednich wcieleń. To by
wyjaśniało, dlaczego Mylene w późniejszym okresie wspomina jeszcze o
reinkarnacji i Buddzie.
Życie natomiast na zasadzie przeciwieńst i równowagi daje nam nieźle "w
kość", każde zło wraca, każde dobro także, zgodnie z zasadami Karmy.
Istnieje też podział, że każde cierpienie ma nagrodę, a każde szczęście
okupione jest bólem, więc ostateczny rozrachunek wychodzi nam na 0. Mylene
się z tym nie zgadza i o tym są właśnie dwa ostatnie wersy.

Mylene Farmer Cendres de Lune Tristana