en http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/uk/ Thu, 1 Jan 1970 00:00:00 +0000 Thu, 1 Jan 1970 00:00:00 +0000 60 http://www.audioscrobbler.net/data/webservices http://www.last.fm/user/ROARezine/journal The Last.fm journal for ROARezine. Last.fm journals are a place to talk about all things music. http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2012/01/16/5ahnbw_benjamin_francis_leftwich_@_tivoli_spiegelbar,_utrecht Mon, 16 Jan 2012 21:54:36 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2012/01/16/5ahnbw_benjamin_francis_leftwich_@_tivoli_spiegelbar,_utrecht Wed 11 Jan – Benjamin Francis Leftwich, Miss Molly & Me

De laatste tijd is het een drukte van belang in singer-songwriter land. Sterker nog: het lijkt of de muzikanten met rasperige stemmen en akoestische gitaren als paddenstoelen uit de grond schieten. Je moet dan ook van goede huize komen wil je je nog enigszins weten te onderscheiden. Benjamin Francis Leftwich staat zowel vanavond in Tivoli als ook later deze week in Paradiso echter in een uitverkochte zaal. De jonge Brit doet duidelijk iets goed.

Benjamin is ’s nachts per boot de Noordzee overgestoken. Een gebeurtenis waar hij, zo zegt hij zelf, lang naar uitgekeken heeft. Het optreden in Utrecht is zijn eerste optreden op het Europese vasteland. De muzikant lijkt er zelf van onder de indruk. Het debuutalbum Last Smoke Before The Snowstorm kwam afgelopen jaar uit en bevat, zoals de titel doet vermoeden, inderdaad liedjes voor deze tijd van het jaar. Diep weggedoken met een warme deken op de bank luistert deze cd heerlijk weg.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2012/01/16/5ahn5f_james_vincent_mcmorrow_@_tivoli_oudegracht,_utrecht Mon, 16 Jan 2012 21:52:25 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2012/01/16/5ahn5f_james_vincent_mcmorrow_@_tivoli_oudegracht,_utrecht Sat 14 Jan – James Vincent McMorrow, Neeskens

Vorig jaar, ergens tijdens de zomer, was James Vincent McMorrow ook al eens in Utrecht. ‘Wauw’, dacht hij toen hij de zaal aan de Oudegracht binnenstapte, ‘dit is echt groot hier, het gaat goed!’ Die avond was hij echter te zien in het kleinere Tivoli de Helling. Nu is hij terug om te schitteren in de zaal die hij een half jaar geleden nog enorm groot vond. Geholpen door de toenemende publiciteit rond debuutalbum Early in the Morning en goed ontvangen optredens op Into the Great Wide Open en Crossing Border is deze bovendien al weken stijf uitverkocht. De verwachtingen zijn dan ook duidelijk hooggespannen. Ingelost worden deze zeker.

Nadat het publiek collectief door de door een oorinfectie geplaagde Neeskens heen is geslapen, zijn maar een paar seconden van opener ‘Sparrow and the Wolf’ nodig om iedereen weer bij de les te krijgen. De sinds Crossing Border nog verder uitgebreide band telt intussen maar liefst vijf muzikanten. Vooral de recent toegevoegde dame valt in positieve zin op. Niet omdat zij meer op de voorgrond treedt dan de overige bandleden, maar omdat haar stem de samenzang in de hogere regionen net het beetje extra kracht geeft dat het kon gebruiken. Waar James Vincent’s zachte, loepzuivere falsetto eerder nog eenzaam over de door de overige heren gelegde fundering heen ijlde, krijgt deze nu in de groter gearrangeerde nummers gezelschap van een al even kristalheldere sopraan.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/12/14/58spxr_thurston_moore_@_de_duif,_amsterdam Wed, 14 Dec 2011 11:14:47 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/12/14/58spxr_thurston_moore_@_de_duif,_amsterdam Mon 12 Dec – Thurston Moore, Head of Wantastiquet

Wie Thurston Moore zegt zei tot niet lang geleden ook Kim Gordon. Een tijdje terug vormden zij nog hét perfecte koppel, waarna de frontman en frontvrouw van Sonic Youth uit elkaar gingen en waarmee het voortbestaan van de band twijfelachtig is geworden. Gelukkig voor Thurston heeft hij naast Sonic Youth een redelijk succesvolle solocarrière opgebouwd en mag hij vanavond voor de goedgevulde Duif, een kerk aan de Prinsengracht, laten zien dat hij ook alleen een rockster is.

Diep in zijn hart zal het ongetwijfeld nog pijn doen dat het 27-jarige huwelijk met Kim is afgelopen, maar tijdens de show merken we hier weinig van. Op het podium staat een vriendelijke, nog immer jeugdig ogende en humoristisch man. Thurston is niet wars van de bijdehante opmerkingen en er wordt spontaan een grap geïmproviseerd wanneer er een toeschouwer naar wc gaat die aan de zijkant van het podium gepositioneerd zit. Het lijkt Thurston vervolgens wel leuk de man een onvergetelijke avond te bezorgen door hem met band en al naar de wc te volgen. De man zelf lijkt vooral erg geschrokken te zijn, maar met deze actie eet het publiek voor de rest van de avond uit Thurston’s hand.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/12/06/58dunc_the_sisters_of_mercy_@_tivoli_oudegracht,_utrecht Tue, 6 Dec 2011 13:00:23 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/12/06/58dunc_the_sisters_of_mercy_@_tivoli_oudegracht,_utrecht Fri 2 Dec – The Sisters of Mercy

Het is duidelijk dat er iets groots staat te gebeuren in het gebouw van Tivoli aan de Oudegracht. Dat is te zien aan de rij wachtenden, de stroom mensen die duidelijk richting deze zaal gaat, en de licht elektrische spanning die in de lucht hangt. Vanavond is het namelijk aan één van de meest baanbrekende acts van de jaren ’80 om te bewijzen dat ze nog altijd relevant zijn. Ontstaan in de moederschoot van de postpunkbeweging bleken ze als snel één van de drijvende krachten bij het ontstaan van de new wave en gothic muziekstromingen. Al snel wisten ze een legendarische status op te bouwen. Of nou ja, ‘ze’: eigenlijk is het alleen zanger Andrew Eldritch die de harde kern van The Sisters of Mercy vormt, samen met zijn trouwe drumcomputer Doktor Avalanche. Vanavond is hij weer in Utrecht te zien, 27 jaar na zijn laatste optreden in deze zaal.

De band heeft in de loop van zijn bestaan al vele bezettingwisselingen ondergaan. De laatste paar jaar wordt Eldritch tijdens optredens bijgestaan door gitaristen Chris May en ‘jonge god’ Ben Christo. Geen slecht idee, zo blijkt, want de goedkeurende opmerkingen van de jongere dames in de zaal zijn niet van de lucht. In zijn strakke hemdje komt zijn gespierde torso inderdaad vrij aardig uit de verf. Door de overuren draaiende rookmachine, die vanavond nog meer rook mag produceren dan tijdens Panda Bear’s optreden op Le Guess Who, blijft het voor de mensen links in de zaal intussen echter een raadsel hoe die gitarist rechts er eigenlijk uitziet. En meneer Eldritch zelf? Die houdt zijn zonnebril zo lang mogelijk op en zijn zwarte blouseje zo hoog mogelijk dichtgeknoopt. Begrijpelijk, gezien het neon-gele exemplaar dat er later van onder tevoorschijn komt, maar toch.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/11/24/57nukq_seasick_steve_@_paard_van_troje,_den_haag Thu, 24 Nov 2011 09:31:27 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/11/24/57nukq_seasick_steve_@_paard_van_troje,_den_haag Tue 22 Nov – Seasick Steve

Steve Gene Wold, ofwel Seasick Steve, is het beste voorbeeld wat onze regering kan hebben als het om promotie van doorwerken na je 65e gaat. Deze 69 jarige in Oakland, California geboren blues gitarist en zanger, beleefde zijn muzikale doorbraak vijf jaar geleden bij de Hootenanny van Jools Holland. Sindsdien gaat het goed met de muzikant die afgelopen Lowlands editie de Grolsch tent volledig plat speelde. Daarnaast kwam ook nog eens de aandacht voor de zanger in De Wereld Draait Door, waarmee de kaarten voor deze Nederlandse club tour in een mum van tijd uitverkochten. Met zoveel aandacht en verwachtingen lijkt het maar twee kanten op te kunnen vanavond teleurstelling of euforie.

Het concert begint ingetogen Steve alleen op gitaar, zittend op een geluidsmonitor plukkend aan de snaren van zijn gitaar. Hij begint zacht met zingen, “Amazing Grace, how sweet the sound.” Al snel wordt het nummer opgevolgd door ‘Diddley Bo’. Steve op zijn zelfgemaakte gitaar welke uit niets meer bestaat dan een stuk hout, kerstdecoraties, onderdelen van een Chevrolet en een leeg blikje. De stuwende drums van drummer Dan Magnusson en gierende slide gitaar van Steve, dit is het geluid waar men massaal voor naar het Paard is gekomen.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/11/21/57etnc_joan_as_police_woman_@_tivoli Mon, 21 Nov 2011 01:47:11 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/11/21/57etnc_joan_as_police_woman_@_tivoli Thu 17 Nov – Joan as Police Woman, Peggy Sue

Een dag nadat Taylor Momsen’s The Pretty Reckless Tivoli Oudegracht op zijn grondvesten deed schudden is het tijd voor muzikaal geweld van een heel ander kaliber. Vandaag geen hysterische taferelen en zichzelf ontkledende meisjes, maar een rustig keuvelend publiek en een drietal rasmuzikanten op het podium. Dan kan het ook zomaar gebeuren dat Joan Wasser van Joan as Police Woman nonchalant het podium op komt gewandeld om haar eigen soundcheck te voltooien. Het publiek klapt en joelt haar toe, Joan lacht, zwaait vriendelijk en vertrek vervolgens weer om zich verder voor te bereiden. Dit blijkt een voorbode te zijn van de ongedwongen sfeer die het optreden zal kenmerken.

Joan is duidelijk een vrouw die aardig wat heeft moeten doormaken in haar leven. Haar pezige lijf, doorleefde gezicht en gelaten, berustende houding vertellen het hele verhaal. Een geliefde die verdrinkt, luisterend naar de naam Jeff Buckley, depressies, en hervonden levensvreugde via muzikale partnerschappen met onder andere Antony Hegarty (Antony and the Johnsons), Rufus Wainwright en Joseph Arthur… het is niet niks, maar Joan is er nog. Sterker nog: ze is weer helemaal terug, inclusief nieuwe inzichten en een positievere inslag. Dat dit haar muziek in opgenomen vorm minder avontuurlijk maakt en door bijvoorbeeld Pitchfork al snel wordt afgeschreven als ‘adult contemporary’ is, in ieder geval live, geen enkel probleem.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/11/04/4zdk58_miles_kane_@_melkweg,_amsterdam Fri, 4 Nov 2011 18:47:56 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/11/04/4zdk58_miles_kane_@_melkweg,_amsterdam Wed 2 Nov – Miles Kane, Rats On Rafts

Onder het bombastische geluid van drum & bass en flikkerende lichten (wat allemaal net een tikkie te lang duurt) komt Miles Kane met een zelfverzekerde tred het podium opgestapt. Met de handen in de lucht moedigt hij het aanwezige publiek aan nog harder te klappen. Het moge duidelijk zijn, Miles Kane heeft zich de afgelopen maanden ontpopt tot een uitstekende frontman.

De Brit die via The Little Flames, The Rascals en The Last Shadow Puppets uiteindelijk bij zijn eigen solo project uitkwam, bracht afgelopen jaar zijn debuut album Colour Of The Trap uit. Een alleraardigste plaat waarop de jaren zestig als een echo resoneert. Dat Miles met deze plaat, hoe toepasselijk, uit de schaduw stapt van Arctic Monkeys frontman en The Last Shadow Puppets wederhelft Alex Turner zal een goed uitgedacht plan geweest zijn. In interviews liet Miles al meerdere malen vallen dat hij zich ergerde aan het feit dat zijn bijdragen aan The Last Shadow Puppets plaat onderschat werden.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/09/29/4qmfuq_love_inks_@_paradiso,_amsterdam Thu, 29 Sep 2011 20:19:22 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/09/29/4qmfuq_love_inks_@_paradiso,_amsterdam Wed 28 Sep – Love Inks

Een bandje uit Texas, genaamd Love Inks, speelt toch best wel heel laat. In Paradiso, op een donderdagavond. Verlangend terugdenkend aan de tijd waarin het weekend toch echt nog op donderdag (en soms woensdag) begon, wordt de poptempel iets voor negenen betreden. De moeilijke ochtend van morgen knaagt al aan het geweten. Eerder dan om half tien zullen Kevin Dehan (bas), Adam Linnell (gitaar) en Sherry LeBlanc (zang en het aanzetten van de drumcomputer) namelijk niet beginnen. Voor aanvang staan de deuren naar het balkon van de grote zaal echter open, waarschijnlijk vooral om de onnoemelijke hitte die in de grote zaal hangt te bestrijden. Nietsvermoedend wordt het besluit genomen om even te gaan kijken. De beloning is nog veel meer ‘jeugdsentiment’. De snel naderende vrijdagochtend wordt spontaan vergeten.

Op het grote podium onder het glas in lood blijkt namelijk Within Temptation aan het werk te zijn. De formatie rond zangeres Sharon den Adel heeft, zo blijkt, een hele metamorfose ondergaan sinds ze in 2002 samen met After Forever en The Gathering in Podium Hardenberg stonden. Toen was Anneke van Giersbergen nog met laatstgenoemde band aan het werk te zien en zong Sharon nog regelmatig niet bepaald zuiver. Als het schamele kwartiertje dat vanavond van ze meegepikt wordt enige indicatie mag zijn, wordt er tegenwoordig gelukkig een stuk beter gezongen bij Within Temptation. De obscure tweedehands bruidsjurken en andere enorme creaties hebben echter plaatsgemaakt voor glitterjasjes en een aansluitende broek, terwijl de show duidelijk niet langer per se een op de gotiek geïnspireerd schouwspel is. In plaats daarvan zijn er een theatrale lichtshow, elektronische beats, en videoschermen aan toegevoegd. Als metalband zijn ze tegenwoordig dan ook moeilijk nog serieus te nemen, maar met de symfonische gothmetalpop die ze nu maken is ook niets mis. De schare fans (nieuw en/of trouw) lijkt vanavond het sentiment van die bewuste dag wederom te beleven. ‘In Paradiso hangt altijd zo’n bijzondere sfeer’, verzucht Sharon. Op de klanken van ‘Memories’, waarbij intussen zo hier en daar duidelijk een traantje wordt weggepinkt, is het tijd om de zaal te verlaten.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/09/29/4qmf9x_mat._mchugh_@_bitterzoet,_amsterdam Thu, 29 Sep 2011 20:16:43 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/09/29/4qmf9x_mat._mchugh_@_bitterzoet,_amsterdam Mon 26 Sep – Mat McHugh

De Australische rootsband The Beautiful Girls is in het thuisland mateloos populair, maar ook daarbuiten zijn genoeg fans te vinden. Vanavond staat de frontman van dit gezelschap in Bitterzoet. Met maar een album en wat EP’s op zak zijn de verwachtingen qua opkomst niet hoog gespannen, maar bij aanvang staat een kleine vijftig man al aan het bier terwijl Jeroen Kok – verdienstelijk – voor achtergrondmuziek zorgt.

Het is iets na negenen als Mat. McHugh door het publiek heen zijn weg naar het podium vindt. Een laptop, drumcomputer, gitaar en mondharmonica zorgen voor McHugh’s ondersteuning, wat op het oog karig overkomt maar meer dan voldoende blijkt te zijn. We horen bekend werk, maar ook een nieuw nummer, ‘My Own Reality’, van het aankomende album Love Come Save Me.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]> http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/09/27/4q32xo_dry_the_river_@_bitterzoet,_amsterdam Tue, 27 Sep 2011 01:40:06 +0000 http://www.last.fm/user/ROARezine/journal/2011/09/27/4q32xo_dry_the_river_@_bitterzoet,_amsterdam Thu 22 Sep – Dry The River

In het afgelopen jaar hebben de Britten van Dry the River een solide live reputatie opgebouwd. De band speelde in ons land onder andere tijdens London Calling en Lowlands. Hoewel Bitterzoet niet helemaal uitverkocht is, staat de vloer voor aanvang van het concert al vol. Geen slechte opkomst voor een eerste keer als headliner in Amsterdam.

‘No Rest’ vormt het begin van de set en laat zien dat de band deze avond beheerst en secuur te werk gaat. Het kleine podium biedt weinig beweegruimte aan het vijftal en dit verklaart misschien waarom de show deze keer meer ingetogen is. Dit werkt echter in het voordeel van een aantal nummers en vooral ‘Bible Belt’ is vanavond wat zang betreft erg sterk. Opvallend is dat de arrangementen van een aantal reeds bekende liedjes licht zijn omgegooid. Dit is alleszins begrijpelijk wanneer in acht wordt genomen hoeveel Dry the River optreedt; op deze manier blijft het ook voor de band zelf interessant om het materiaal avond na avond te spelen.

Lees alles op ROAR E-Zine!]]>