en http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/uk/ Thu, 1 Jan 1970 00:00:00 +0000 Thu, 1 Jan 1970 00:00:00 +0000 60 http://www.audioscrobbler.net/data/webservices http://www.last.fm/user/magdelena_/journal The Last.fm journal for magdelena_. Last.fm journals are a place to talk about all things music. http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2009/10/17/33c8k1_u%C3%A7may%C4%B1_%C3%B6%C4%9Frenmek Sat, 17 Oct 2009 22:31:55 +0000 http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2009/10/17/33c8k1_u%C3%A7may%C4%B1_%C3%B6%C4%9Frenmek herşey minik ışıklar ardından buğulu bir görüntü ile başlar. gözler kamaşır, bu garip ışıkları seçmeye çalışılır minik gözlerle ve görüntü netleşir. biri vardır yanıbaşında. bu kişi annedir. kimse onun anne olduğunu söylememiştir ama o annedir, içte hissedilir. ilk başta herşey çok rahat ve bir o kadar karmaşık gelir. acıktığında anne hemen karnını doyurur susadığında susuzluğunu geçirir. üşüdüğünde sıcacık sarılır korur.

etrafta korkulacak çok şey vardır. ve herşey çok çok büyüktür. günler geçtikçe soru işaretleri azalır ama merak hiç eksilmez akıldan. etrafta olup bitenler ve onların yaptıklarını, ''bende yapabilir miyim acaba'' diye düşünüp yapabilme isteği artsada annenin güven verici ve seni hiç bırakmayacak olma duygusu vazgeçilmezdir.

her gün biraz daha gelişir beden. kanatların tüyleri uzar. iç içe sığmaz. zıplamak gibi, yuvanın kenarı gelip aşağı bakıp yükseklerde olmanın verdiği heyecan gibi garip bir iç içe sığmamak duygusu...

bir gün gelir o seni hiç bırakmayacak anne seni arkadandan vurur ve itekler seni o bilinmez uçsuz bucaksız yükseklikten aşağı. düşerken kalp hızlı hızlı çarpar ölecek gibi olurken kanatlar harekete geçer. birden havada olmak duygusunu tam hissederken sert bir engele takılır ve toprak denen şeyle karşılaşırsın. çarptığın yer duvardır. kantların eklemleri, karın, ayaklar ve gaga biraz acımıştır. hafiften zonklar. tam ağlayacak olursun ki bir bakarsın anne seni o eşşiz pençeleriyle alıp en iyi bildiğin yer olan yuvaya bir kaç saniye içinde geri taşımış. mutluluk... tam oh evet biraz uyudum dinlendim ve yine rahatım diye yuvanın kenarından yine etrafı seyrederken anne bi kez daha iter seni kenarcıktan. bu kez kanatlar daha çabuk harekete geçer. çırpındıkça havada olma duygusu artar. önce görünüşte herşey fena halde hızlı görünür göze. bi bakmışsın kontol altına alınmış bu kanat çırpma işi. hey evet sanırım ne yapmam gerektiğini anladım dersin. etrafına dikkatlice bakınırsın. ''evet, annem ve yuvam tam şurada. çok uzak değil bunu yapabilirim'' dersin ve bu kez kendin bırakırsın bedenini boşluğa. zıplayarak ve kanat çırparak. çok hızlı bir şekilde biraz yorucuda olsa yuvada bulursun kendini. annede kanatları altına alır tekrar. ''evet işte böyle uçmayı öğrenmek'' der gibi.

bu kez yorulmuş olmak unutulmuştur. tekrar tekrar istenir uçmak. uçmak evet yapabildiğin şey! mucizevi gibi görünen ama yapabilinen!

ve tekrar süzülünür mavi gökyüzüne doğru. hergün daha yüksek ve daha uzağa... uçamayı öğrenmeninde bedeli varmış diyerek bedeli ödenir zamanı geldiğinde. artık başka ''uçmayı öğrenenler'' tanımak ve o ilk buğulu ışıklar ardından gelen kişi yani anneyi bir daha belki hiç göremeyecek olmak...]]> http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2008/06/28/21mro4_insanl%C4%B1k_%C3%BCzerine Sat, 28 Jun 2008 13:50:56 +0000 http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2008/06/28/21mro4_insanl%C4%B1k_%C3%BCzerine Bir bok böceğini, kelebeği, kuşları, bir ağacın yapraklarını, çiçeklerini, uçan karıncaları, örümcekleri, sivrisinekleri, kedileri, köpekleri, kurbağaları ya da ne bileyim bir koltuğu, bir enstrumanı, ya da diş fırçasını, bir su bardağını, duvarları, taşları daha bir sevmeye başladım bugünlerde. anladımki insanlara olan sevgim azaldıkça hatta yok oldukça diğer tüm varlıklara daha bir bağlanıyorum.

Hiç farkettiniz mi bilmem ama bir karıncanın yuvasına yiyecek götürme yolculuğunu izlemek nasıl bir huzur verir insana... sonra b ir kurbağanın çaresizliği, kaçış heyecanı tuhaf bir acıma duygusu uyandırır içinizde ve kurtulmuş olmasına çocukça sevinirsiniz. sonra duvarlar bazen kkendinizi bulmanızı sağlar, sizi anlar, samimidir. ya da ne bileyim bir köpeğin bakışlarındaki masumiyet hiçbir insanın gözlerinde yoktur mesela. yoktur mesela!!! yoktur mesela!!! yoktur mesela!!!

İnsanlar işte, birbirlerinin etlerini kemiren doymaz yamyamlar! kendi ruhlarını bile becermek isteyen cinsi sapıklar! arlanmaz, uslanmaz, tanrı'nın utançları insanlar!

Bıkmadan usanmadan becerin birbirinizi! becermedik yer bırakmayın o zavallı bedenlerinizde ve delik deşik edin kendinizi, dünyanın sonu insanlar!]]> http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2008/03/15/bpd9d_aray%C4%B1%C5%9Flar._._. Sat, 15 Mar 2008 21:50:11 +0000 http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2008/03/15/bpd9d_aray%C4%B1%C5%9Flar._._. Kafi geldi tek bir bakis atesler dindi
Kalan küller gözü yasli vedalarla silindi
Düsünceler önceye gidip geldi boyutlar degisti

Farkina vardim kurgularin karisikliginin
Milattan önce yasadik su bozgun kirik çarpismalari
Takvimler degisti güzellesti
Bir ben oldum sevgili

Coskular bir bir çogalirken
Egilimlerim dogrularla flört ediyor
Uzaniyorum alem-i diyarlara
Geçmis düsüyor kurdugum köprülerden

Yürüyorum uçurumlara, feryatlarim duyulmuyor
Los isikli ucuz mevkilerden
Kudretli baylar ve cazibeli kadinlar geçiyor
Gece vakti yorgun demlerimden...

Ayni bedendeydi beynimi dagitan tüm yanilsamalar
Içimde devlesen askin gözlerine baktigi yerdeydi
Düsünceler sonraya gidip geldi; sözcükler yeserdi

Farkina vardim oyunlarin sarmasikliginin
Milattan sonra yasadik su doygun aylik bulusmalari
Takvimler degisti, güzellesti
Bir sen oldun sevgili

Kuskular bir bir azalirken
Duygularim yanlislari vuruyor birer birer
Uzaniyorum alem-i diyarlara
bereket yagiyor çizdigim resimlerden

Kosuyorum taslara çiçeklerim dökülmüyor
Düslemli özlem limanlarima ait gemilerden
Istahli kalpler ve doygun gölgeler iniyor
Gündüz vakti ahsap merdivenlerimden

Kalbim duracak ve baskalasacak
Göçmen hüzünlerin göç alacagi zamanlar geldiginde
Demet demet gözyaslarimda yasadigim dünya
Ikimizi birden uyandiracak yenilenmis bir sabah vakti
Kafi gelecek artik hayat,
Kavusmalar gerçege dönüsünce...]]> http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2007/09/01/bpd9c_annenin_de%C4%9Ferinin_anla%C5%9F%C4%B1ld%C4%B1%C4%9F%C4%B1_anlar Sat, 1 Sep 2007 20:29:56 +0000 http://www.last.fm/user/magdelena_/journal/2007/09/01/bpd9c_annenin_de%C4%9Ferinin_anla%C5%9F%C4%B1ld%C4%B1%C4%9F%C4%B1_anlar akşam olupta güneş batarken düşünceler aklınızda dolanır.. annenizle ilgili olumsuz şeyleri düşünürsünüz. ona söylediğiniz yalanlar kalp kırıcı tartışmalar gelir aklınıza. o zaman içinizi derin bir acı kaplar. ölümü de düşünürsünüz. kendi ölümünüzü ve onun bir gün aniden gidebileceği aklınıza gelir. uzaktadır... oizmir'de siz sakarya'dasınızdır. yanınızda olsa sarılmak ve af dilemek istersiniz deli gibi ama çabanız boşunadır. ne gidecek paranız vardır nede konuşabilecek telefonunuz. arkadaşlarınız ve sevgilinizde çok kırmıştır sizi. yapayalnız hissedersiniz bir an.. o güneşin batışındaki turunculuğa ve griliğe bakarken, annem olsa böyle yapmazdı ya da böyle yapardı dersiniz... işte o zaman değerini çok iyi anlarsınız...]]>